• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 30 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Μαΐου 2020
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Διαχείριση

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

 

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ – ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ («ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ») [2]

Η ανάρτησή μου αυτή, όπως και η προηγούμενη (6/5/2020), έχει σαν αφορμή το περιεχόμενο των Υπομνημάτων και κατετέθησαν στη διαβούλευση του Υ.ΠΑΙ.Θ. για τον «Δημοτικό Χορό», όπως τον αποκαλούν οι συντάκτες και μια ανάρτηση για το ίδιο θέμα σε προφίλ στο Fb και τίποτα περισσότερο.

Υπόμνημα = γραπτή αναφορά που αποσκοπεί στη γνωστοποίηση γεγονότων ή καταστάσεων ή θέσεων ή διεκδικήσεων ……… σ’ ένα πρόσωπο μιας μονάδας Υπουργείου κ.λπ.
Το επισημαίνουμε αυτό γιατί τα ελληνικά τραπέζια ήτανε τετράγωνα κι όχι ροτόντες!!!!

Σημειώνουμε για αρχή ότι:
Διαβάσαμε δυο Υπομνήματα στην διαβούλευση του Υ.ΠΑΙ.Θ. για το ίδιο θέμα τον «Δημοτικό Χορό», το πρώτο με τέσσερις υπογραφές, ένα δεύτερο με είκοσι και μια ανάρτηση σε προσωπικό προφίλ με 16 υπογραφές και τέσσερις παραγράφους όπου η τελική διεκδίκηση είναι: η “βελτίωση της θέσης του Δημοτικού Χορού στην εκπαιδευτική διαδικασία και κατά συνέπεια, και στη Δημόσια Εκπαίδευση”, παραλείποντας ή αλλιώς μας τονίζουν ότι πρέπει να ξεχάσουμε τα όσα διελαμβάνοντο στα δυο Υπομνήματα προς τη διαβούλευση.
Πενήντα χρόνια στον στίβο με αγώνες και καμιά τριανταριά οι προηγούμενοι!!!
Με αγώνες για την Ανωτατοποίηση της Σχολής Σωματικής Αγωγής και στη συνέχεια επιστημονικό έργο πολλών επαγγελματιών πτυχιούχων της Φυσικής αγωγής στο γνωστικό αντικείμενο του Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού με διδακτορικά και μελέτες, διασκορπισμένοι σ’ όλη την Ελλάδα, δημιούργησαν αυτό το κίνημα αγάπης προς τον Ελληνικό Παραδοσιακό Χορό και τους δημιουργούς του, δημιουργήθηκαν δεκάδες μουσικές κομπανίες, αλλά και εργαστήρια κατασκευής και ενοικίασης φορεσιών και τώρα, όλοι αυτοί προσβάλλονται και  απαξιώνονται; Παράλληλα τροφοδοτούνται με φρούδες ελπίδες κάποιοι αξιόλογοι άνθρωποι, αλλά μη πτυχιούχοι, ενώ ταυτόχρονα, διεμβολίζεται ο επιστημονικός χώρος, αυτός της Φυσικής Αγωγής, προσομοιάζοντας τους λειτουργούς του ειρωνικά, ως “1 το δεξί, 4 άρση και πάνω τα χεράκια, κάτω τα χεράκια”.

Η δημιουργία και η ανάπτυξη σχέσεων στις Επιστήμες είναι η πλέον μοντέρνα επιστημονική οδός για την ανάπτυξή τους και θα πρέπει να τις διέπει τουλάχιστον, η καθαρότητα των θέσεων.
Οι διανθρώπινες δε σχέσεις, είναι κατ’ εμέ, και η μέγιστη αξία των χορευτικών δρωμένων και της χορευτικής πράξης. Και βέβαια, εφόσον η συζήτηση αφορά τη δημόσια εκπαίδευση ζητούμενος εκπαιδευτικός οπλισμός είναι η μορφωτική του δύναμη και η παιδαγωγική του αξία!!!

Για να μην ξεχνιόμαστε όμως, οι διατυπωμένες και αναρτημένες θέσεις που μας απασχόλησαν τις προηγούμενες μέρες ως Υπομνήματα (όμοια μεταξύ τους και με προσθήκη υπογραφών), στις σελίδες της διαβούλευσης του Υ.ΠΑΙ.Θ. δεν κατέβηκαν από το διαδίκτυο και θα εξακολουθήσουν να ακολουθούν τους συντάκτες όσο κυκλοφορούν δορυφόροι στο σύμπαν.
Η προηγούμενη ανάρτησή μου για το ίδιο θέμα “σηκώθηκε” και σε προσωπική σελίδα ενός εκ των κυρίων που υπέγραψαν τα Υπομνήματα υπαναχωρήσεις ακόμα και αυτών που πάτησαν τις διάφορες φατσούλες και τα «μου αρέσει» εξαφανίστηκαν από κάποιους γιατί προφανώς δεν είχαν διαβάσει το κείμενό μου και …….

Από το κείμενο των δυο Υπομνημάτων μέχρι να φθάσουμε στο τελευταίο σημείωμα με τις υπογραφές στο Fb, υπάρχει τεράστια απόσταση. Ένα σημείωμα, μια ανάρτηση στο Fb μπορείς να τα αλλάξεις, μπορείς να τα διορθώσεις αλλάζοντας θέσεις, μπορείς και να τα κατεβάσεις ανά πάσα στιγμή.
(7 Μαΐου 3:11μ.μ.)

Ελπίζω να μην θεωρούνται όσοι παρακολουθούν το θέμα, στους οποίους υποτιμητικά αναφέρονται τα δυο υπομνήματα ότι, έχουν μειωμένη αντίληψη των πραγμάτων και ότι δεν καταλαβαίνουν το περιεχόμενό τους, τους υπαινιγμούς, τις διεκδικήσεις, τα αιτήματα.. Τούτο θα θεωρηθεί τουλάχιστον έλλειψη σεβασμού.

Τι απόμεινε λοιπόν στην τελευταία ανάρτηση μετά την προηγούμενη ειρωνική προς έναν ολόκληρο κλάδο επιστημόνων εκπαιδευτικών; (ήτοι, μέτρημα, 1,2,3,4 και τίποτα περισσότερο).

Έμειναν λοιπόν στην εν λόγω ανάρτηση σε σχέση με τα Υπομνήματα της ομάδας τα παρακάτω:
Α) ….είναι ενδιαφερόμενοι (αφού δεν έχουν άλλοι ενδιαφερθεί γι’ αυτό) για την δημιουργία δηλ. θεματικής για τον «Δημοτικό Χορό» (sic)!!
Β) Απεμπολούν το επιχείρημα του Π.Δ. του 1983 γιατί δεν αφορά τα προσόντα τους.
Αλήθεια ποια προσόντα εισόδου στα Δημόσια Σχολεία απέμειναν; και
Γ) ότι τελικά στο Υπόμνημα – Αίτημα απέμεινε μόνο η έκφραση επιθυμίας για την βελτίωση της θέσης του «Δημοτικού χορού» στο Δημόσιο Σχολείο.

Ως προς το σημείο (Α) για τον ισχυρισμό ότι, κάνουμε τις παρακάτω παρατηρήσεις:
1) Ο Ελληνικός Παραδοσιακός Χορός αποτελεί μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο δημόσιο σχολείο και γνωστικό αντικείμενο επιστημονικού κλάδου και περιλαμβάνεται στο αναλυτικό πρόγραμμα. Τα νεότερα δε χρόνια, συμπληρώθηκαν από τις δράσεις των Συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, όπου κι εκεί το θέμα της ανάθεσης διδασκαλίας σε πρόσωπα έχει διασαφηνιστεί.

Σε ότι αφορά δε τον ισχυρισμό περί ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τον χορό τα τελευταία χρόνια, μια παρατήρηση μόνο: Οι μορφωτικές δυνάμεις και η παιδαγωγική του αξία δεν ανακαλύφθηκαν τα τελευταία χρόνια και ούτε το Υπουργείο Παιδείας προσθέτει ή αφαιρεί γνωστικά αντικείμενα στο αναλυτικό σχολικό πρόγραμμα με το σκεπτικό της δημοφιλίας!!! Αυτή η λογική, έτσι όπως κατατίθεται  αφορά τις δράσεις των κοινωνιών κι όχι της εγκύκλιας Παιδείας, η οποία έχει σχέση με τα Προγράμματα Σπουδών των σχετικών Πανεπιστημιακών Τμημάτων!!!!!!!  

2) Σημειώνεται επίσης ότι: «…δεν υπήρχε κάτι άλλο σχετικό κατατεθειμένο από άλλο πρόσωπο ή οντότητα…».
Αυτή η «…οντότητα…» και το Υπόμνημά της δεν σας απασχολεί; Την αγνοείτε ή δεν την γνωρίζετε;Πιστεύω ότι τα ανωτέρω μέλη ΔΕΠ θα περιμένουν μια απάντησή σας!!!

Και σημειώνουμε επί πλέον, ότι όπως διακρίνετε από τα παραπάνω ονόματα που υπογράφουν, στο Υπόμνημα των μελών ΔΕΠ των Ελληνικών Πανεπιστημίων, υπάρχει και μέλος ΔΕΠ που μόλις απένειμε (δια του Τμήματος)  Μεταπτυχιακούς τίτλους σε μερικούς από τους υπογράφοντες το τελευταίο Υπόμνημα της ομάδας και της εν λόγω ανάρτησης στο Fb.
Παράξενα πράγματα!!!

Τελικά ποιους αφορά το Υπόμνημα από τους υπογράφοντες και ποιους το σημείωμα της παραπάνω ανάρτησης!!! Ας το εξετάσουν πάλι και μας το διευκρινίζουν. Πρέπει να γνωρίζουμε όσοι ασκούμε αυτήν την παιδευτική διαδικασία ως εντεταλμένοι από την πολιτεία και τους νόμους της, πως θα το χειριστούμε.
Το να διεκδικείς περισσότερες ώρες διδασκαλίας για το μάθημα της Φυσικής Αγωγής δεν θα έπρεπε να είναι μόνο αντικείμενο αγώνα των πτυχιούχων των αντιστοίχων Πανεπιστημιακών Σχολών, αλλά ολόκληρης της κοινωνίας. Η πρόσφατη συγκυρία με την πανδημία που γέμισε τους δρόμους με πλήθος κόσμου με την σχετική άδεια μετακίνησης με αριθμό -6- και η ταυτόχρονη εξαφάνισή του μετά την άρση των απαγορευτικών μέτρων κάτι μας δείχνει.
Μήπως λοιπόν μας λείπει σαν λαός η κουλτούρα της Φυσικής δραστηριότητας και αρχίζει να μας απασχολεί εκεί στη μέση ηλικία;

Μήπως λοιπόν στα πρώτα σχολικά χρόνια πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη φροντίδα ως πολιτεία για την μύηση των νεαρών πολιτών σ’ αυτό που με άλλα λόγια λέγεται και είναι ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;
Να λοιπόν που έρχεται και πάλι στην επιφάνεια η χρησιμότητα και εξ αυτού η διεκδίκηση αύξησης των ωρών διδασκαλίας του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής. Ενός από τα στοιχεία που διαμορφώνουν την πολιτιστική ταυτότητα των νέων πολιτών. Αυτού του στοιχείου που απασχόλησε τις τελευταίες μέρες μια ομάδα ανθρώπων, που αφιερώνουν κομμάτι από τη ζωή τους για την ενασχόλησή τους, μ’ αυτό, από διάφορα μετερίζια.
Όμως τίποτα στη φύση, στη ζωή δεν εμφανίζεται από παρθενογένεση. Ή προηγούμενα είχε κάτι συμβεί ή κάποιοι τα προηγούμενα χρόνια κάτι θα είχαν επιτύχει.
Το πόσο ικανοποιητικό είναι το αποτέλεσμα των αγώνων προηγούμενων γενεών, καταγράφεται από την ιστορία, αλλά αποτελεί και αντικείμενο νέων αγώνων για καλύτερα αποτελέσματα για το καλό της κοινωνίας, για το καλό των ανθρώπων.

Χωρίς διάλογο και με τακτική δημιουργίας αντιπάλων, επιτίθεσαι σαν ταύρος σε υαλοπωλείο. Έτσι αγνοείς και τις ζημιές που προκαλείς και τις αντιδράσεις που θα προκύψουν και δείχνεις ότι δεν σ’ ενδιαφέρει αν θα διαρραγούν οι διανθρώπινες σχέσεις. Το χειρότερο όλων, για να πετύχεις των σκοπών σου (;) συκοφαντείς και απαξιώνεις χιλιάδες ιστορικά, αλλά και σημερινά πρόσωπα, θεσμούς της Εκπαίδευσης (την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία), μελέτες και εκδόσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (σήμερα Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής) για την εξυπηρέτηση του εκπαιδευτικού έργου.
Μ’ αυτή την τακτική τι νομίζεις ότι θα συμβεί; Πως λέγεται αυτό;

Από ποιο επιστημονικό μετερίζι αποπειράσαι πρώτα να απαξιώσεις κι ύστερα να θέσεις υπό αμφισβήτηση τα δεδομένα που παρέχει το Ανώτερο Συμβουλευτικό θεσμοθετημένο Όργανο της Πολιτείας για κάθε γνωστικό αντικείμενο με το οποίο μορφώνεται η κάθε ερχόμενη νέα γενιά;
Να αναθεωρήσουμε τα προγράμματα, όπως και συμβαίνει πάντα ως εξέλιξη, βεβαίως ναι, αλλά να κελαηδάμε λες και είμαστε τα πρώτα πουλιά στη φύση;; Κάτι λάθος υπάρχει εδώ!!
Απλά όταν σπέρνεις ανέμους, ……………..!!!

Όταν λοιπόν καταθέτεις στο Υπόμνημά σου ως επιχείρημα κείμενο σαν κι αυτό:
“Εδώ γεννάται το εξής ερώτημα: «Αποκτάται στην πράξη ή μπορεί και θα έπρεπε δυνητικά να αποκτάται η γνώση του δημοτικού χορού από τους κατοίκους»; Ο παραπάνω προβληματισμός δείχνει με σαφήνεια ότι ακόμη και αν δεν μεταβιβάζεται η γνώση του χορού κατευθείαν από τους φυσικούς της φορείς, θα πρέπει να αναζητηθεί ο μηχανισμός που να τους υποκαθιστά επαρκώς. Με έλλειψη όμως προγράμματος εκπαίδευσης στο σχολείο ή εξουσιοδότησης και κυρίως μέσα σε αδιαβάθμητο και ελευθεριάζον σύστημα όλων σχεδόν των πρωταγωνιστών, οι ενδείξεις για την ορθότητα της παραπάνω υπόθεσης ενισχύονται από το 75,4% των ερωτηθέντων στην έρευνα που δηλώνουν ανικανοποίητοι από τον τρόπο εκμάθησης του παραδοσιακού χορού από την παρούσα εκπαιδευτική διαδικασία.”.
Τα ερωτήματα για την ταυτότητα αυτής της έρευνας τα έθεσα στην προηγούμενη ανάρτησή μου!!!

Κατ’ αρχήν στην παράγραφο αυτή του Υπομνήματος παρατηρείται ότι αγνοείται η 2η ύπαρξη του χορού, ο οποίος τεκμηριώνεται (πριν την ίδρυση δεκάδων Συλλόγων που δραστηριοποιούνται στον χορό) από τους εσωτερικούς μετανάστες και τα στέκια τους και τις καθ’ εκάστην Κυριακήν χορευτικές δράσεις (γλέντια) με αναμνηστικό και εθιμικό οπλισμό και μια ιστορική με αναστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των Ελλήνων περίοδο, όπου πολλά συνέβησαν και στον χώρο αυτό!!!

Εκτός λοιπόν από προσβολή δια της απαξίωσης των ήδη υπαρχόντων προγραμμάτων και προσώπων, χθεσινών και σημερινών, μ’ αυτή την παράγραφο του Υπομνήματος,  αναδεικνύεται και η άγνοια ή αμφισβήτηση όσων ήδη έχουν προηγηθεί στον τομέα αυτό στη δημόσια εκπαίδευση.
Οφείλω λοιπόν, να επιχειρηματολογήσω γι’ αυτούς που επί 32 χρόνια συνυπέγραφα τα πτυχία τους και κάποιοι απ’ αυτούς με τιμούν προσφωνώντας με Δάσκαλο. Και για μερικούς απ’ αυτούς που εργάζονται σκληρά στην ελεύθερη ανταγωνιστική αγορά για να επιβιώσουν και μάλιστα σήμερα σε ακόμα δυσκολότερες συνθήκες!!!

Διαβάζουμε: “Είμαστε βαθιά ενδιαφερόμενοι και ως εκ τούτου καταθέσαμε πρόταση που περιλαμβάνει τη δημιουργία θεματικής «Δημοτικός Χορός», εν μέσω άλλων κατατεθειμένων προτάσεων. Η κατάθεση της πρότασής μας στην επιτροπή διαβούλευσης, στοχεύει λοιπόν σε ένα ζητούμενο: Την προσθήκη τού Δημοτικού Χορού στην εκπαιδευτική διαδικασία, ως ξεχωριστή θεματική”.

Αυτό είναι από το 3ο κείμενο, όχι βέβαια ως επίσημο Υπόμνημα προς το Υπουργείο, μιας και η διαβούλευση είχε κλείσει ενωρίτερα. Σ’ αυτό  μάλιστα τονίζεται ότι είναι βαθειά ενδιαφερόμενοι, συνεχίζουν να αναφέρονται στο γνωστικό αντικείμενο με όρο παρωχημένο (δεν θα αναφερθώ εκτενέστερα σ’ αυτό) και ζητούν ξεχωριστή θεματική και μάλιστα «να συντάξουν την σχετική τροπολογία ή άλλης μορφής κείμενο»!!!
Νομίζω ότι το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής μπορεί να σταματήσει να συνεργάζεται με τα μέλη ΔΕΠ με γνωστικό αντικείμενο τον Ελληνικό Παραδοσιακό Χορό που υπηρετούν στα ΤΕΦΑΑ των Ελληνικών Πανεπιστημίων. Υπενθυμίζω πως Δ.Ε.Π πάει να πει Δ Ι Δ Α Κ Τ Ι Κ Ο  και  Ε Ρ Ε Υ Ν Η Τ Ι Κ Ο    Προσωπικό!!!!!!!!
Και η έρευνά τους δεν είναι στον ώμο μια κάμερα κι ένα πανηγύρι ή ο μπαρμπα Κώστας και η θεια Μαριγώ και τέλος. Είναι έρευνα συστηματική, επιστημονική με όρους και προϋποθέσεις για την εγκυρότητά τους και όχι μόνο. Οι πτυχιούχοι γνωρίζουν τι θα πει ακριβώς αυτό!!!

Ας δούμε λοιπόν τι συνέβαινε και τι συμβαίνει τόσα χρόνια στο δημόσιο σχολείο που βέβαια για τεκμηρίωση μπορείτε να ανατρέξετε στα παρακάτω:

Έντυπα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για την διδασκαλία της Φυσικής Αγωγής σ’ όλες τις Τάξεις του Δημοτικού, όπου περιλαμβάνεται και η ύλη διδασκαλίας του Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού. Τα κείμενα είναι γραμμένα από την Ομ. Καθηγήτρια του Ε.Κ.Π.Α. κα Μαγδαλινή Ζωγράφου και την Διδάκτορα με θέση Ε.Ε.Π. Διδακτικής της Κίνησης και της Μουσικής στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία Σχολή Επιστημών της Εκπαίδευσης του Ε.Κ.Π.Α. κα Ολυμπία Αγαλιανού και  τα οποία μπορείτε να αναζητήσετε και στο διαδίκτυο.
Βιβλία για τον μαθητή, αλλά και βιβλία για τον Εκπαιδευτικό!!!
Δεν κομίζω βέβαια γλαύκας εις Αθήνας για τους συναδέλφους. Είναι γνωστά εδώ και χρόνια σ’ αυτούς!!!


Ένα δείγμα ως απόσπασμα σας παραδίδω εδώ:
ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ (ΤΑΞΕΙΣ Α-Β) (Απόσπασμα)

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Είναι τα προγράμματα που έχουν ερευνητικά δημιουργήσει τα ΤΕΦΑΑ της χώρας (Τρίκαλα, Θεσσαλονίκη κ.λπ.) αλλά και βοηθήματα εκδόσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου με μουσική και τραγούδια για τους εκπαιδευτικούς και πάμπολλα σεμινάρια με ειδικά θέματα που αφορούν τους Παραδοσιακούς μας Χορούς.
(Σημ.: Θα παρακαλέσω μόνο να μην γίνει επίκληση από κάποιους για τις θεσμικές αταξίες μέλους της εκπαιδευτικής κοινότητας σε λίγα, ευτυχώς, από αυτά τα σεμινάρια, γιατί γνωρίζουμε και πρόσωπα και πράγματα!!!!!!).

ΕΞΩΦΥΛΛΑ CDs

Τα παραπάνω βοηθήματα είναι τα ελάχιστα τεκμήρια που αναδεικνύουν (δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν) την θέση του Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού ως γνωστικό αντικείμενο που διδάσκουν κατά νόμον οι πτυχιούχοι Φυσικής Αγωγής !!!!

Ο Παραδοσιακός μας χορός, ως μέσον αγωγής των μικρών μαθητών, προτάσσει την εφαρμοσμένη μουσικοκινητική αγωγή και προσαρμογή. Μάθημα το οποίο περιλαμβάνεται, όπως και ο Παραδοσιακός χορός στο Πρόγραμμα Σπουδών των πτυχιούχων Φυσικής Αγωγής!!!

“…Με ποια γνώση ένα μάθημα, που μπορεί να έχει και μικρές ή μεγάλες συγκρούσεις, τις οποίες καλείται να χειριστεί επιδέξια ο κάθε δάσκαλος, έτσι ώστε να διαφυλάξει τόσο το παιδαγωγικό κλίμα και την εκπαιδευτική διαδικασία,  όσο και τις σχέσεις των μαθητών του;
Είναι διαπιστωμένο πως ένα τέτοιο μάθημα στο σχολείο δεν είναι μια καλοκουρδισμένη θεατρική παράσταση προς τέρψιν ακροατών ή θεατών, καλοπροαίρετων αλλά και κακοπροαίρετων…”.
Τυλλιανάκης Εμμανουήλ (Εκπαιδευτικός σε δημόσιο σχολείο)

Αυτό δεν συμβαίνει συνήθως στις χορευτικές ομάδες του ανταγωνισμού και της ελεύθερης αγοράς.

Μπορεί μερικοί που διάβασαν τα παραπάνω να τα θεωρήσουν κατάλληλο εργαλείο για “εμφύλιο σπαραγμό”!!!
Απλά σημειώνω ότι θα ατυχήσουν αν θα το χρησιμοποιήσουν.
Οι διανθρώπινες σχέσεις δεν θα διαρραγούν γιατί η προσωπική αλληλοεκτίμηση εδράζεται σε κάποιες από τις αξίες που μπορεί να περνάνε κρίση, αλλά έχουν την δύναμη ν’ αντέξουν!!!
Ο καθένας με τις δικές του αλήθειες!!!
Δρ. Σταύρος Χ. Σπηλιάκος

 

Διαβούλευση στο πολυνομοσχέδιο του Υ.ΠΑΙ.Θ. (Ελληνικός Χορός) [1]

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι.

Δύσκολοι οι καιροί και με τις πράξεις μας τους κάνουμε πιο δύσκολους !!
Πιο συγκεκριμένα:

Στην διαβούλευση του Υπουργείου Παιδείας έχει αναρτηθεί ένα Υπόμνημα για το πολυνομοσχέδιο που ετοιμάζεται με τέσσερες υπογράφοντες και είναι το ακόλουθο και στην ακόλουθη διεύθυνση:

http://www.opengov.gr/ypepth/?p=5132&cpage=19#comment-71487

Τίτλος του:
Υπόμνημα για την εισαγωγή στον 3ο Θεματικό Κύκλο «Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ», 4ης επιμέρους Θεματικής με αντικείμενο τον Δημοτικό Χορό.


Να σημειώσω εδώ προς διευκρίνιση ότι το υπόμνημα αυτό δεν έχει καμία σχέση με το επίσης επίμαχο άρθρο του νομοσχεδίου για την εισαγωγή του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής στα Νηπιαγωγεία στα “Εργαστήρια δεξιοτήτων”
(τι εμπνευσμένος τίτλος κι αυτός!!!) και τη θέση των συναδέλφων μας!!!!

Ακόμα βουίζουν τ’ αυτιά μου από την λέξη που χιλιοειπώθηκε και λέγεται αναβαπτισμένη και στην συνείδηση του κόσμου: Ε Π Ι Σ Τ Η Μ Ο Ν Α Σ  !!!
Κι αμέσως μετά εμφανίζεται η αμφισβήτησή του από Υπομνήματα που κατατίθενται στο πλέον αρμόδιο Υπουργείο για τις επιστήμες και τους επιστήμονες, το Υπουργείο Παιδείας.

Στο Υπόμνημα αυτό καταβάλλεται προσπάθεια να αποκτήσουν επαγγελματικά δικαιώματα εισόδου στην εκπαιδευτική διαδικασία στο γνωστικό αντικείμενο «Δημοτικός χορός» (η ορολογία είναι των υπογραφόντων) και αυτοί που, όπως ισχυρίζονται και επικαλούνται το Π.Δ. του 1983, έχουν εμπειρία “διδασκαλίας” τριών ετών σε σχετικούς Συλλόγους και “δάσκαλοι” του Λυκείου Ελληνίδων.
Σημ.: Τώρα πλέον δίδει και βεβαίωση ικανότητας διδασκαλίας και το Σωματείο της Δ. Στράτου. Σε λίγο καιρό, θα διεκδικούν κι οι χορευτές τους επαγγελματικά δικαιώματα από το δημόσιο σε μια εποχή που όλοι σιχτιρίζουν το Δημόσιο. Κι όμως όλοι σ’ αυτό προστρέχουν!!!!

1) Εάν ενδώσει το Υπουργείο και υιοθετήσει τις προτάσεις των υπογραφόντων το Υπόμνημα, θα τεθεί οριστική ταφόπλακα στα προγράμματα σπουδών των ΣΕΦΑΑ της Χώρας, τα οποία αναφέρονται στον Ελληνικό Παραδοσιακό Χορό («Δημοτικό» τον αναφέρουν στο υπόμνημά τους), αλλά και στην Ειδικότητα ως επιστημονικό πεδίο των φοιτητών τους.

2) Ταυτόχρονα θα σημάνει και την συνεχιζόμενη και επαυξανόμενη απάνθρωπη ανεργία των ήδη πτυχιούχων και αυτών που κατά δεκάδες και εκατοντάδες έρχονται.

3) Η κατάκτηση των πτυχιούχων να διεκδικούν αξιοκρατικά την είσοδό τους μέσω του ΑΣΕΠ στην δημόσια εκπαίδευση αναστέλλεται ή καταργείται.
Έτσι θα ανοίξει η κερκόπορτα για την είσοδο ανθρώπων που έκαναν (καλώς ή κακώς) τις όποιες άλλες επιλογές στη ζωή τους και σήμερα, άδικα, να ζητούν και να διεκδικούν τα ίδια και ίσα δικαιώματα με τους πτυχιούχους στην εκπαίδευση της οποίας δεν μετείχαν.

4) Για τον σκοπό αυτό επικαλούνται στο Υπόμνημά τους, μελέτη που έγινε στην αλλοδαπή, αναδεικνύοντας αξίες και δράσεις με τις οποίες ο Ελληνικός Άυλος πολιτισμός ελάχιστα συναντιέται μ’ αυτόν που κατατίθεται στην εν λόγω μελέτη. Δηλαδή σύγκριση μπανανών με πορτοκάλια !!!
Μάλιστα προστίθεται σ’ αυτό το εδάφιο και το: “… Είναι επίσης μεγάλη υπόθεση η διδασκαλία όχι μόνο του «φαινοτύπου» τού Δημοτικού χορού -των σωματικών κινήσεων- αλλά και του «γονοτύπου» που τον διαιωνίζει: του ήθους και του χαρακτήρα που υπονοεί, μορφοποιεί και εκφράζει…”.
Συμπερασματικά λοιπόν, η παραπάνω θέση τους δείχνει παντελή άγνοια του περιεχομένου των Προγραμμάτων Σπουδών και μάλιστα των δυο εξαμήνων των Ειδικοτήτων στα ΤΕΦΑΑ (ΣΕΦΑΑ).
Αυτά τα περί “φαινοτύπου” και “γονοτύπου” σε πιο Ακαδημαϊκό Τμήμα ανθρωπιστικών σπουδών διδάσκονται;  Που σπουδάζονται ακαδημαϊκά και επαρκώς ως γνωστικό αντικείμενο, αλλά και παιδαγωγικά και ψυχολογικά;;;

5) Αναφέρονται σε “φαινότυπους” (=το σύνολο των εμφανών εξωτερικών χαρακτηριστικών τού ατόμου που καθορίζονται ή από τα γονίδια ή από το περιβάλλον ή από την αλληλεπίδρασή τους) και “γονότυπους”, δηλ. όρους της Φυσιολογίας, που χρησιμοποιήθηκαν και πιο παλιές εποχές με συνέπειες που έχει καταγράψει με μελανά γράμματα η ιστορία.

Ο διαχωρισμός γονοτύπου – φαινοτύπου προτάθηκε από τον Δανό φυσιολόγο Βίλελμ Γιόχανσεν (Wilhelm Johannsen) το 1911 προκειμένου να διαχωριστεί η κληρονομικότητα ενός οργανισμού από ό,τι αυτή παράγει ως αποτέλεσμα.

Εμείς (τόσα χρόνια στα ΤΕΦΑΑ της χώρας) αναφερόμασταν πειστικά συστηματικά στη μορφή και το περιεχόμενου του χορού. Θεωρούσαμε και θεωρούμε ότι, ο χορός έχει ως υποκείμενό του τον άνθρωπο, ως άτομο με προσωπικότητα, ον λογικό, ιστορικό, κοινωνικό, ομιλητικό, ως πρόσωπο. Ο χορός του δε, είναι φαινόμενο ανθρωπολογικό, ιστορικό, κοινωνικό, ανθρωποποιητικό. Ο χορός του τον κάνει καλύτερο άνθρωπο. Με τον χορό του δημιουργούνται πλέον αγαθές κοινωνίες, κοινωνίες των διαπροσωπικών σχέσεων, κοινωνίες αλληλεγγύης.
Η αντίληψη για τον χορό,  που του αποδίδονται φυσιολογικά χαρακτηριστικά, με βρίσκει εντελώς αντίθετο διότι κοντά σ’ αυτό είναι και η λογική του πολιτιστικού DND που προσδιορίζει πολιτιστικές φυλές με τις γνωστές ιστορικές συνέπειες του παρελθόντος.

Επιμελημένα βέβαια αυτό εξασθενεί με τις υποπαραγράφους α), β) και γ) όπου αναπτύσσονται θεματικές, που αν έχουν πρόθεση να τις υποστηρίξουν και εξ αυτού να κάνω εγώ λάθος σκέψεις, τότε ας μας διευκρινίσουν και ας μας θέσουν τα προσόντα με βάση τα βιογραφικά των ενδιαφερομένων,  που, πότε και με ποια εκπαιδευτική διαδικασία απέκτησαν αυτές τις γνώσεις. Γνωρίζω ότι, η πείρα, οι εμπειρίες προσθέτουν σοφία, αλλά σοφία ζωής και όχι γνώση συγκεκριμένων γνωστικών επιστημονικών αντικειμένων!!!!! Εκτός κι αν πρέπει να κλείσουν τα Πανεπιστήμια.

6) Επίσης, στην παράγραφο του Υπομνήματος όπου εισάγουν το θέμα: Η προσθήκη της επιμέρους Θεματικής «Δημοτικός Χορός» αποβλέπει: ….
Με τις αριθμημένες με α), β) και γ) παραγράφους γίνεται προσπάθεια να θεωρητικοποιθεί μέσα σε λίγες γραμμές, όπως θεωρούν οι υπογράφοντες, κάτι που εδώ και πολλά χρόνια έχει αποτελέσει πεδίο έρευνας και εφαρμογής ως και δεκάδες έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις, αλλά και ως εφαρμογή με πάμπολλα σεμινάρια από συναδέλφους με ηυξημένα στο γνωστικό αντικείμενο προσόντα, από το πρώην Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, αλλά και με μελέτες και εφαρμοσμένες προτάσεις των Τμημάτων Φυσικής Αγωγής των Ελληνικών Πανεπιστημίων.

Και ας υποθέσουμε ότι όλα όσα περιλαμβάνει η προτεινόμενη προσθήκη γίνονται αποδεκτά, αυτοί που δεν μετείχαν των Ακαδημαϊκών σπουδών, πως θεωρείται ότι απέκτησαν αυτές τις γνώσεις ειδικών γνωστικών αντικειμένων;
Και κάτι ακόμα για το περιεχόμενο της προσθήκης.

Είναι σίγουροι οι υπογράφοντες ότι αυτό που προτείνουν ως προσθήκη αφορά την εκπαιδευτική διαδικασία μέσω του “Δημοτικού Χορού”; Εάν ναι, γιατί αγνοούν τον προεξάρχοντα σκοπό της εμπλοκής των νέων με αυτό το στοιχείο του πολιτισμικού μας πλούτου;

Και ποιος μπορεί να είναι αυτός;
Μα τι άλλο από την μορφωτική δύναμη και παιδαγωγική αξία αυτού του ίδιου του χορού είτε ως μορφή είτε ως περιεχόμενο. Στοιχεία που περιλαμβάνονται χρόνια τώρα στα προγράμματα σπουδών των ΤΕΦΑΑ των Ελληνικών Πανεπιστημίων.

7) Το Υπόμνημα κάνει κι ένα βήμα παραπέρα σε μια προσβλητική θέση για τη λειτουργούσα εκπαιδευτική διαδικασία, με ταυτόχρονη επίκληση στην μεταρρυθμιστική ανάγκη. Ενώ δηλ. επικαλείται την έρευνα αναφέρεται σε ξένα δεδομένα τοποθετώντας τα όμως ως ενδεικτικά για την Ελληνική πραγματικότητα!!!
https://www.infokids.com.cy/giati-o-xoros-einai-eksisou-simantikos/

Σεβόμαστε τις αντιλήψεις του διακεκριμένου Βρετανού Sir Kan Robinson για τις καινοτομίες που προτείνει για την εκπαίδευση, αλλά στο Υπόμνημα κατατίθενται τα εξής: “Με έλλειψη όμως προγράμματος εκπαίδευσης στο σχολείο ή εξουσιοδότησης και κυρίως μέσα σε αδιαβάθμητο και ελευθεριάζον σύστημα όλων σχεδόν των πρωταγωνιστών, οι ενδείξεις για την ορθότητα της παραπάνω υπόθεσης ενισχύονται από το 75,4% των ερωτηθέντων στην έρευνα που δηλώνουν ανικανοποίητοι από τον τρόπο εκμάθησης του παραδοσιακού χορού από την παρούσα εκπαιδευτική διαδικασία”.

Λίγη αυτοσυγκράτηση δεν θα έβλαπτε . Ή τέλος πάντων, ποια είναι αυτή η έρευνα βάσει της οποίας εξάγονται αυτά τα ποσοστιαία αποτελέσματα; Ποια είναι τα στοιχεία της, ποια είναι η ταυτότητά της, ποιοι συμμετείχαν, σε τι δείγμα, σε μαθητές ποιας βαθμίδας, ποιας ελληνικής περιφέρειας, αστικών κέντρων ή ημιαστικών, σε ποια χώρα τελικά;;;;
Με άλλα λόγια, ή λαμβάνει χώρα η ανακάλυψη εκ μέρους των υπογραφόντων της κόπρου του Αυγείου (σ.σ. τόσων και τόσων πτυχιούχων και εκπαιδευτικών, αλλά και όλης της επιστημονικής εργασίας του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου) ή ανακάλυψη της πυρίτιδας με τεχνάσματα προκειμένου να εισέλθουν στην δημόσια εκπαίδευση με τις εμπειρίες τους!!!  Τις εμπειρίες από έναν χορευτικό Σύλλογο χωρίς προηγούμενη Εκπαίδευση; Αυτό είναι το εισιτήριο; Σ’ αυτό το Κράτος αναφερόμαστε;

Για να συνέλθουμε!!! Προετοιμασία και Πανελλαδικές εξετάσεις, οχτώ με 10 εξάμηνα αμφιθέατρο και εργαστήρια, πτυχιακή εργασία, παρακολούθηση επιστημονικών Συνεδρίων και Ημερίδων, συμμετοχή στη σχολική διαδικασία ως προϋπόθεση προαγωγής στο μάθημα της Διδακτικής και των Παιδαγωγικών, πενήντα τέσσερα (54) μαθήματα ανθρωποκεντρικά στο Πρόγραμμα Σπουδών, Πτυχιακή Εργασία, Μεταπτυχιακές Σπουδές στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, δυο και τρεις φορές εξετάσεις στον ΑΣΕΠ και τελικά εργαζόμενος σε οποιαδήποτε άλλη εργασία λόγω αδιοριστίας…… Δηλαδή οι Πτυχιούχοι μετά απ’ όλα αυτά θα αυτοκτονήσουν;
Και τι θα τα κάνουν όλα αυτά που απεκόμισαν με κόπο και χρόνια ζωής με τη δια βίου μελέτη, τις σύγχρονες εκπαιδευτικές τεχνικές, και την παιδαγωγική μας επάρκεια που και πάλι η πολιτεία (το δημόσιο) τους απένειμε!!!

8) Το Υπόμνημα δίδει πληροφορίες λανθασμένες τους υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου που επεξεργάζονται τις νέες διατάξεις του νέου νόμου, επικαλούμενοι στο Φ.Ε.Κ. του 1983 το οποίο και σας επισυνάπτω.

https://www.e-nomothesia.gr/epaggelmata-tekhnes/ethopoioi-kallitekhnikes-skholes/proedriko-diatagma-372-1983-fek-131a-23-9-1983.html

Το Φ.Ε.Κ. αυτό αναφέρεται σε Προεδρικό Διάταγμα δυο Υπουργών (Παιδείας και Πολιτισμού). Δηλ. δεν πήγε στη Βουλή για συζήτηση και ψήφιση (αντιλαμβάνεστε το νόημα της παρατήρησής μου), αλλά βεβαίως και ισχύει ως νομοθετική πράξη Υπουργών με την υπογραφή του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Το λάθος αυτό, κατά τη γνώμη μου μας λέει κάτι περισσότερο. Περιλαμβάνεται ως επιχείρημα των συντακτών του Υπομνήματος για να ενισχύσει την άποψή τους για διευθετήσεις που αφορούν την εκπαιδευτική διαδικασία του Δημόσιου Σχολείου, ενώ το εν λόγω Προεδρικό Διάταγμα αναφέρεται σε Σχολές Χορού, εκτός Α.Ε.Ι. και έστω Τ.Ε.Ι., όπου μάλιστα ένα από τα μαθήματα είναι και ο Ελληνικός χορός και μάλιστα σε επάρκεια τέτοια, όπως στη σελίδα του Φ.Ε.Κ. που σας επισυνάπτω  !!!!

9) Τι σχέση μπορεί να έχουν οι επαγγελματικές σχολές χορού με τον Ελληνικό Παραδοσιακό Χορό και ποια η σχέση των σχολών αυτών με την μαθησιακή, παιδαγωγική και ψυχολογική διαδικασία που διακονούν οι εκπαιδευτικοί του Ελληνικού Σχολείου;

Με βάση το πρόγραμμα των Σχολών Χορού ο Ελληνικοί Χοροί καταλαμβάνουν στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα την 1 ώρα ανά έτος, αλλαγές επιτρέπονται από το Υπουργείο Πολιτισμού κι όχι από το Υπουργείο Παιδείας προς οποίο απευθύνεται το παραπάνω Υπόμνημα και τέλος ο Ελληνικός Χορός ανήκει στα δευτερεύοντα μαθήματα.
Και εν τοιαύτη περιπτώσει ποιος ο ρόλος των Σχολών Φ.Α.Α. των Ελληνικών Πανεπιστημίων και ιδιαίτερα της ειδικότητας του Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού με ένα πρόγραμμα σπουδών για όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες και για τα δυο τελευταία εξάμηνα των σπουδών (7ο + 8ο) αποκλειστικά με μαθήματα Ειδίκευσης.
Άλλωστε, υπάρχουν εκατοντάδες αδιόριστοι πτυχιούχοι αυτών των Τμημάτων με σχετική Ειδίκευση. Ποια η χρεία άλλων (εμπειροτεχνών, όπως οι ίδιοι δηλώνουν) στα σχολεία ;;;;

Θα αποτελέσει το σχολείο αντικείμενο επαγγελματικής απασχόλησης επιμελητών χορευτικών ομάδων με απολυτήριο Λυκείου επειδή επιμελήθηκαν χορευτικές ομάδες Συλλόγων κατ’ ελάχιστον επί μια τριετία;

Ποια η σχέση τους με τα τεκμηριωμένα προσόντα που απαιτεί το Α.Σ.Ε.Π. για την υπό εξέταση ικανότητα κάποιου πτυχιούχου ΑΕΙ για να εισέλθει στα Ελληνικά σχολεία;

10) Και να θέλει κάποιος να δει διαφορετικά το θέμα στο Προεδρικό Διάταγμα του 1983, το οποίο και επικαλούνται, υπάρχει μια αναντίρρητη ανακολουθία.
Σχετικά αναφέρουν οι υπογράφοντες: “«Κανονισμός, οργάνωσης και λειτουργίας Ανωτέρων Σχολών Χορού», στα προσόντα καθηγητών (κεφ. Γ, άρθρο 3) αναφέρεται ότι ο Καθηγητής Ελληνικών Χορών πρέπει να έχει είτε δίπλωμα αναγνωρισμένης ανώτερης ή ανώτατης σχολής χορού και πενταετή διδακτική πείρα σε αναγνωρισμένη σχολή χορού, είτε τριετή αποδεδειγμένη διδακτική πείρα σε σωματείο χορού ή Λύκειο Ελληνίδων.”.
Πως είναι δυνατόν να συμψηφίζονται τα απαιτούμενα προσόντα ενός που έχει ΔΙΠΛΩΜΑ (όχι ΠΤΥΧΙΟ) ανώτερης ή ανώτατης Σχολής χορού και πενταετή διδακτική πείρα (αλήθεια σε ποια χώρα αναφερόμαστε;) με εκείνον που “δίδαξε” (θα τρίζουν τα οστά τόσων και τόσων μεγάλων Ελλήνων Παιδαγωγών) τρία χρόνια σε σωματείο χορού ή Λύκειο Ελληνίδων;
Ποιο σωματείο πραγματικά και Λύκειο Ελληνίδων; Σε μερικά δε από αυτά διδάσκουν αξιολογότατοι και πετυχημένοι συνάδελφοι πτυχιούχοι Φυσικής Αγωγής.

11) Τέλος καλούν τον νομοθέτη για την θεσμοθέτηση ανεξάρτητης κατεύθυνσης «Δημοτικού Χορού» τόσο στα Μουσικά Σχολεία της Δ/θμιας Εκπαίδευσης όσο και στα Καλλιτεχνικά Σχολεία και, ως εκ τούτου, τον ορισμό του ανάλογου αναλυτικού προγράμματος μαθημάτων καθώς και των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων τους.
Εάν υιοθετηθεί και αυτή η πρόταση τότε θα μπορούν στα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία οι απόφοιτοί τους να διδάσκουν και τα υπόλοιπα μαθήματα (φιλολογικά κ.λπ.);
Και βέβαια τότε να ορισθεί ημερομηνία λήξης των Προγραμμάτων Σπουδών των ΣΕΦΑΑ όλης της χώρας!!

Ελπίζω στη λογική !!!

ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ για τη δεύτερη ύπαρξη του χορού και της μουσικής

Γεύση από αυτά που ήταν και μπορούμε να τα αποκαλούμε σήμερα ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Αναφερόμαστε σε μια κάποια εποχή ή καλύτερα στην εποχή που μαζεύαμε (sic) τραγούδια απ’ όπου βρίσκαμε μ’ ένα κασετοφωνάκι (2ο χέρι από ταξίδι – σεμινάριο στην Αμερική). Στη συνέχεια, και στην αίθουσα μαθήματος της Ειδικότητας των Ε.Π.Χ. στο ΤΕΦΑΑ του Ε.Κ.Π.Αθηνών, κάναμε “αλχημείες μιξαρίσματος” με ανύπαρκτα μέσα και τις φωνές των φοιτητριών – ών μας.

Σπάνια γνωρίζαμε τους συντελεστές των ηχογραφημάτων, αλλά και τις περιστάσεις ή τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η εγγραφή. Ή ακόμα – ακόμα, πολλές φορές δεν γνωρίζαμε αν κάποια από αυτά τα ηχογραφήματα ανταποκρίνονταν σε αληθινές λαϊκές περιστάσεις. Μια πραγματικότητα που μας οδηγούσε και σε λάθη.

Τριάντα χρόνια μετά τά ‘χουμε στην προίκα μας και σας παραδίδουμε ένα απ’ αυτά!!!
Για βιβλία ή διαδικτυακές πληροφορίες; (sic)
Μέσα σε λίγα χρόνια φτάσαμε να παρέχουμε ηχητικό υλικό και βιβλία επιστημονικά αξιόλογα. Το ηχητικό δε υλικό που αφορούσε τον Αιγαιοπελαγίτικο μουσικό και χορευτικό πολιτισμό έφτασε τα 370 τραγούδια με αναφορές τουλάχιστον μόνο στα Κυκλαδονήσια και τα Δωδεκάνησα.

Έτσι, οι φοιτήτριές μας και οι φοιτητές μας αποκτούσαν κάποιο από το δημόσια ανύπαρκτο τότε ηχητικό υλικό πλην των όποιων νά ‘ναι δίσκων 33 στρ. και κάποιων, ελάχιστων, πράγματι αξιόλογων εκδόσεων Ιδρυμάτων ή Φορέων.

Γι’ αυτούς και άλλους πολλούς λόγους, οι νεότευκτοι διαχειριστές του λαϊκού μας πολιτισμού, που γι’ αυτούς είναι απλωμένος τραχανάς το ηχητικό και οπτικό υλικό σήμερα χάριν της εργασίας κάποιων άλλων, (σε σημείο πολλοί να μην γνωρίζουν ποιο έχει σχέση με την αλήθεια και ποιο όχι,  κι έτσι να βλέπουμε και να ακούμε πολλές – πολλές φορές τερατουργήματα), οφείλουν τον ελάχιστο σεβασμό στις και στους μεσήλικες πλέον συναδέλφους μου και καλούς επαγγελματίες!!! Παιδιά τους είστε και εγγόνια δικά μας!!!
Να σημειώσω και να τονίσω ότι, αυτό δεν συνιστά απενοχοποίηση για τους αποδεδειγμένα με υπηρεσιακά κριτήρια (!!!) κακούς επαγγελματίες συναδέλφους μου. Κριτήρια που δεν αφορούν τα υποκειμενικά «μου αρέσει» ή «δεν μου αρέσει», αλλά κριτήρια με πρωτόκολλα είτε επιστημονικά είτε αμιγώς καλλιτεχνικά!!!
Κακοί επαγγελματίες φυσικά απαντώνται σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους!!!
Και σ’ αυτούς που θα μας πουν ότι, ο σεβασμός δεν απονέμεται, αλλά κατακτάται, θα πούμε πως, έχουν απόλυτο δίκαιο!!!!!

Και κάποιοι νεότευκτοι χορολογίζοντες δια της λαογραφίας οι οποίοι θεωρητικολογούν με γενικεύσεις για το γνωστικό αντικείμενο της Χορολογίας, ας ασχοληθούν με την ολοκλήρωση των σπουδών τους και την απόκτηση της γκλίτσας του επισκόπου επιστήμονα και υπάρχει μια ζωή μπροστά τους για συνεργατικές δράσεις.

Ένα από τα πολλά παραδείγματα στρεβλών αποτελεσμάτων είναι και το ακόλουθο. Τούτο αφορά στην “καταγραφή” ενός ανύπαρκτου τίτλου που δηλώνει ανύπαρκτο χορό!!!!

 

 

 

 

 

 

Βλέπε σχετικό άρθρο

………………………………………

Σημείωση 1η: το οργανικό μέρος του τραγουδιού που ακούγεται κι όχι το φωνητικό είναι από παράσταση του Θεάτρου της Δώρας Στράτου.
Σημείωση 2η: Οι κασέτες αυτές απετέλεσαν και το υλικό που δίδασκαν για χρόνια τους Αιγαιοπελαγίτικους χορούς Έλληνες στις χώρες της Ευρώπης!!! Τις βρήκα σε σπίτια που με φιλοξένησαν για τα γνωστά στην Ευρώπη “σεμινάρια” ή “καλλιτεχνικές συναντήσεις”!!
Σημείωση 3η: Στο Link που ακολουθεί, ο Λαρισαίος Δάσκαλος, και όχι μόνο, Γιώργος Δεληγιάννης καταθέτει ένα από τα τραγούδια που περιελάμβανε μια κασέτα που είχε ΤΟΛΜΗΣΕΙ να δημιουργήσει το 1986 και όλοι αντλούσαμε από εκεί υλικό!!! Σ’ ευχαριστούμε Γιώργο!!!

Η “τοπική τηλεόραση” της Ελληνικής περιφέρειας κοπιάρει και εκ-παιδεύει !!!

Μάνος Χατζηδάκις: «πιστεύω στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων κι όχι σ’ αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας»!!!


Κώστας Χατζής: “Εγώ δεν είμαι τραγουδιστής, αλλά τραγουδοποιός και με την γαϊδουροφωνάρα μου δεν κάνω τίποτα’ άλλο από το να υπηρετώ τον λόγο, τον στίχο”!!!

Οι αιτίες για να προβληματιστεί κανείς, αλλά και τελικά να απαξιώσει μουσικές τηλεοπτικές εμφανίσεις και προβολής δήθεν παραδοσιακής μουσικής με τον πλασματικό τίτλο “νησιώτικα”, που εφηύραν εδώ και πολλά χρόνια οι εμπορικές δισκογραφικές εταιρείες, είναι πάρα πολλές.

Αφορμή όμως γι’ αυτή την ανάρτηση αποτελούν εκπομπές που έχουν παραχθεί με τη συμμετοχή χορευτικών ομάδων από εθνικοτοπικούς Συλλόγους και ντόπιους οργανοπαίχτες κυρίως μικρής και νεαρής ηλικίας με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Τα 13άχρονα και 14χρονα μέλη Πολιτιστικών μάλιστα Συλλόγων τι τάχα να εισπράττουν  από αυτή τους τη συμμετοχή στην τηλεοπτική εκπομπή;

Αύριο, το γνωρίζω κι εγώ ως εκπαιδευτικός, ότι στο σχολείο τους μέσα από διάφορα και διαφορετικά μαθήματα θα εισπράξουν εντελώς διαφορετικές αξίες για τη ζωή από γλωσσικά και άλλων ειδικοτήτων μαθήματα. Μια ζωή που με τους στίχους που ακολουθούν θα τους γίνει κόλαση!!! Σύγχυση λοιπόν!!! Και η οικογένεια τι ακούει, με τι τραγούδια χορεύει;  Είναι βασικό το ερώτημα και η απάντηση είναι: “Αμ!! Τι άλλο από ΄΄νησιώτικα΄΄”;

Η καλή και ευγενική πρόθεση της διοίκησης ενός εθνικοτοπικού Συλλόγου να προβάλει το έργο του μέσα από τα Μ.Μ.Ε. (τηλεόραση, ραδιόφωνο, διαδίκτυο), πολλές φορές είναι και γίνεται παγίδα, ιδιαίτερα για τα νεαρά του μέλη, τα οποία έρχονται αντιμέτωπα με τις οποιεσδήποτε διαθέσεις ημών των μεγαλυτέρων. Και επειδή ανήκω σε μια γενιά που βάλλεται απ’ όλους για το κακό που έχει βρει τον τόπο μας, νιώθω την ευθύνη να παρέμβω στα τεκταινόμενα με τούτο το πενιχρό μέσο των αναρτήσεών μου στο blog που διατηρώ, όχι από την θέση μόνο του εκπαιδευτικού, αλλά από τη θέση του γονιού!!!

Να σημειώσω εδώ ότι, ο τρόπος παρουσίασης ενός πολιτισμικού πλούτου, όπως παρουσιάζεται σ’ αυτές τις εκπομπές (με εξαιρέσεις), το είδος των συνθέσεων των τραγουδιών, οι στίχοι και η χορευτική πράξη, (ο αντίλογος το ονομάζει εξέλιξη), θα πρέπει να τονιστεί ότι ο όρος “εξέλιξη” δεν σημαίνει απαραίτητα και σταδιακή βελτίωση, δηλ. κατάσταση με θετικό πρόσημο. Κυρίως σημαίνει και συμβαίνει “μετάλλαξη”, αλλαγή κατάστασης, πορείας.

Πολλές φορές, εξ αιτίας της εμμονής των οργανοπαιχτών στα Non Stop συρτολαϊκά και της άγνοιας, της απάθειας ή του ωχαδερφισμού των συνοδών, αλλά και των ανεξερεύνητων προθέσεων της παραγωγής πολλοί από τους τοπικούς χορούς εξοβελίζονται.

Παρακάτω παρατίθενται λίγοι από τους στίχους που εκστομίζονται δίκην τραγουδιού σ’ αυτές τις εκπομπές και τους χορεύουν τα παιδιά μας, τα σχολιόπαιδά μας και βέβαια μέσω του διαδικτύου προβάλλονται σ’ όλον τον κόσμο ως η παρακαταθήκη του μουσικού και χορευτικού πολιτισμού μας (sic – tragic) !!!

Και είμαι παντρεμένος
κι ας δηλώνω παντρεμένος
δεν με νοιάζει η ευτυχία
αν μοιράζεται στα τρία
δεν με νοιάζει σ’ αγαπάω
και δεν είναι αμαρτία.

Εγώ παράνομο δεσμό
δεν ήθελα να κάνω
μα τώρα που σε γνώρισα
τον εαυτό μου χάνω
εγώ την αμαρτία μου
δημόσια τη λέω
να σ’ αγαπώ παράνομα
είναι πολύ ωραίο.

Τι τους έκανα εγώ
και με κάνουν και πονώ
πίστεψέ με μάτια μου
σε παρακαλώ!!!

Θα πονάω μέσα στη ζωή μου
όταν σ’ αντικρίζω
μήνυμα καρδιάς σου στέλνω
μα απάντηση δεν παίρνω
αν σε χάσω θα μου λείψεις
και τα βράδια θά ‘χω τύψεις.

Γράμμα εγώ κλειστό διαβάζω
κι ό,τι στοίχημα εγώ σου βάζω
η καρδιά σου δεν μ’ αλλάζει
και ο κόσμος το φωνάζει.

Αφού με διώχνεις τι μ’ αγκαλιάζεις
ίδιο με κύμα θάλασσας μοιάζεις
τη μια σ’ αρέσω και μ’ ανεβάζεις
και κάθε τόσο φύγε φωνάζεις.

Βότσαλα στην παραλία
ρίχνω και παραμιλάω
γιατί είσαι μακριά μου
αφού ξέρεις σ’ αγαπάω!!!

Μου λες τα μαθηματικά
πως δεν καταλαβαίνεις
μα και τ’ αρχαία ελληνικά
πως δεν καταλαβαίνεις.

Ιδιαίτερα σου κάνω
χάνω το μυαλό μου χάνω.

Από παιδιά αγαπιόμαστε
και ήταν τ’ όνειρό μας
μια μέρα θα σμίξουμε
να ζήσουμε τα δυό μας.

Είπα να σε ξεχάσω όμως θυμήθηκα
ότι στην αγκαλιά σου ξαναγεννήθηκα.

Είπα να σε ξεχάσω ν’ αλλάξω τα παλιά
μα είδα τη μορφή σου να με κυβερνά!!!

Έρωτα από μια νεκρή
ψυχή να μη ζητήσεις
κι ας τηνε μόνη να θρηνεί
καμένες αναμνήσεις.

Την αμαρτία μου θα πω
μια παντρεμένη αγαπώ.

……………………………………………………………………………………

Υ.Γ.: Όσο πιο ψηλά πετάει και στριφογυρίζει ο τηλεοπτικός δορυφόρος τόσο πιο κοντός φαίνεται κι ο Ζας της Νάξου, αλλά και κατ’ αναλογία το μπόι των ανθρώπων που διαχειρίζονται τα του λαϊκού πολιτισμού του νησιού και γενικότερα της χώρας μας!!!

 

Οι Εθνικοτοπικοί και Σύλλογοι των χωριών μας «καλλιεργούν»;

Οι Εθνικοτοπικοί Σύλλογοι που “καλλιεργούν” μεταξύ άλλων και την χορευτική πράξη των χορευτικών δρωμένων των χωριών τους, αλλά και πολλοί Σύλλογοι στα ίδια τα χωριά, εκτίθενται στο διαδίκτυο παρουσιάζοντας ομάδες μικρών παιδιών που χορεύουν σε διάφορες εορταστικές περιστάσεις.
Δεν αναφέρομαι βέβαια στο γεγονός, ότι σε πλείστες περιπτώσεις τα παιδάκια μόλις έμαθαν να περπατάνε και να ξεχωρίζουν το δεξί από το αριστερό πόδι τους!!!
Αν μη τι άλλο όμως, τα τραγούδια του τόπου τους είχαν και λόγο (στίχο) που τουλάχιστον δεν προκαλούσε την οικογενειακή και κοινωνική τάξη.
Παρατηρούμε λοιπόν (π.χ. με την ευκαιρία της κοπής της Πρωτοχρονιάτικης πίτας), σε ανηρτημένα με καμάρι βίντεο, εκτός όλων των άλλων, (ήτοι φορεσιές τσιτάκια, ασκεπείς κεφαλές, χορευτική ασυνταξία και ετεροπροσδιοριζόμενη ή ακατάλυπτη δήθεν τοπική χορευτική φόρμα) να κάνουν φασαρία, κάποιο βιολί και κάτι άλλα ….., αλλά το σημαντικότερο ένας στίχος που προκαλεί !!!
Τα  ίδια παιδιά την επόμενη μέρα των εορταστικών διακοπών θα επανέλθουν στις σχολικές αίθουσες, όπου θα τους μεταδοθούν από τους δασκάλους τους όσα “αγαθά” προβλέπει το αναλυτικό πρόγραμμα μαθημάτων που σκοπό έχουν να παραδώσουν στην κοινωνία εγκεφαλικά και ψυχικά θετικούς πολίτες.
Αν κάποιοι παράγοντες των Συλλογικών αυτών φορέων πιστεύουν πως αυτά που ακούνε τα μικρά παιδιά για να χορέψουν έχουν σχέση με όσα η οικογένεια παιδεύει τα τέκνα της ή το σχολείο εκπαιδεύει, τότε κάτι δεν έχουμε καταλάβει καλά σαν κοινωνία!!!!
Μήπως κάποιοι γονείς που εμπιστεύονται άκριτα τα παιδιά τους σε ανθρώπους με τέτοια δραστηριότητα πρέπει να ανακουκουριαστούν και να ξαναδούν κάπως αλλιώς τα πράγματα;
Στίχος που συνέλεξα από πρόσφατη εορταστική εκδήλωση, με τον οποίο χορεύουν μικρά παιδιά:
Ένα βιολί και κάτι άλλα….. κι ο τραγουδιστής:

Σε κάθε ηλιοβασίλεμα πονώ κι αναστενάζω
και να γυρίσεις σπίτι μας καρδιά μου σου φωνάζω.

Έρχεσαι και φεύγεις μες το βράδυ
και μου φεύγει τ’ άρωμά σου
νομίζω πως ακούω στο σκοτάδι
σιγανά τα βήματά σου.

Δεν έφταιξα δεν έφταιξες, πως γίναν όλα Θεέ μου
πως θα μου λείπεις δυνατά δεν πίστευα ποτέ μου.

Εκείνο το έρμο το καράβι που δεν έρχεται για να πάρει την «αγάπη», αλλά για να την φέρει, πότε έχει δρομολόγιο;;

 

Μάνος Χατζιδάκις, «Για την Παράδοση»

Απόσπασμα:
«…Το γραφικό υπήρξεν απαραίτητο. Με μόνη διαφορά, πως δεν επρόφθασε να γίνει ουσία και να ξεπεραστεί μέσ’ από διεργασίες πνευματικές. Άρχισε ο τουρισμός, η καλοπέραση και το εμπόριο. Υποχρεωθήκαμε να φορέσουμε τις εθνικές στολές και να χορέψουμε τον Καλαματιανό για Γάλλους, Άγγλους και Γερμανούς. Να φωτογραφηθούμε με σπασμένες κολώνες και να μιλήσουμε αρχαία σε αγγλική μετάφραση. Έτσι σήμερα ζούμε την τόσο συγκεχυμένη σχέση μας με την παράδοση. Όλα τα θεωρούμε απαραίτητα, για να μπορέσουμε στο μέλλον να συμπληρώσουμε πιστοποιητικά καταγωγής. Κι ακούγεται παντού το κάπως φαρισαϊκό μας αίτημα. Η Ταυτότητα. Να μην χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα. Αλλά κανείς δεν επιχειρεί να διευκρινίσει ποια στοιχεία ακριβώς συνθέτουν την ταυτότητά μας, για να φροντίσουμε να τα μαζέψουμε και να την προφυλάξουμε επιμελώς μέσα σε πλαστική ή δερμάτινη θήκη. Και τέλος, μας είναι πράγματι απαραίτητη, με τα στοιχεία του παρελθόντος; Αρχίζω επίσης ν’ αμφιβάλλω.
 Κείνο που νιώθω σίγουρα μέσα μου είναι μια φυσική απέχθεια σ’ ό,τι χρειάζεται παράσταση, σε ό,τι γραφικό. Δεν με ενδιαφέρουν οι συνήθειες του πατέρα μου και των λοιπών συγγενών, παρά μόνο στο ποσοστό που συντηρούνται μέσα μου και μ’ εξυπηρετούν στο σήμερα. Κι αν αυτό που περιέχω είναι μια ένδειξη ελληνικής παράδοσης, τότε καλώς να υπάρξει. Γιατί δεν μ’ αρέσει να παριστάνω τον πολύ Έλληνα. Θέλω να είμαι όσο είμαι. Καιρός είναι η έννοια Έλληνας να δώσει τη θέση της στην έννοια άνθρωπος. Και τότες πιστεύω πως θα συνδεθούμε με μια πιο βαθιά παράδοση που, κατά σύμπτωση, είναι κι αυτή γνησίως ελληνική.

…………………………………………….

Με δυο λόγια το θέμα μας είναι: Υπάρχει στον καιρό μας μια υπερβολική και αυθαίρετη χρήση της έννοιας παράδοση. Δημιουργούμε παραστάσεις και αποτυπώνουμε τις έγχρωμες φωτογραφίες στη μνήμη των προγόνων μας. Μπερδεύουμε τους Ήρωες και το περιεχόμενό τους και τους κάνουμε να ζουν δισδιάστατα όπως στον Καραγκιόζη ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Βεζύρη. Και οι δυο μεγαλόπρεποι και συμπαθείς. Μας εκστασιάζει ο τσάμικος μέσα σε ντισκοτέκ. Είμαστε σε θέση λοιπόν να βρούμε την αληθινή ροή μας μες στους καιρούς που έρχονται, για να δεχθούμε κάποτε μια οδυνηρή πραγματικότητα σαν την μόνη αλήθεια; Ποια είναι τα ηθικά στοιχεία μέσα απ’ την παράδοση για να τα συλλέξουμε και πως θα επιτευχθεί η απόρριψη του γραφικού;»

Ολόκληρο το κείμενο εδώ:

 

ΝΑΞΟΣ (ΨΗΦΙΑΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2020) με ανέκδοτο ηχητικό υλικό

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2020
Πατήστε εδώ για να ανοίξετε ή να κατεβάσετε το αρχείο:



ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2020 (ΝΑΞΟΣ – ΚΙΝΙΔΑΡΟΣ) – ΜΕ ΕΠΙΛΟΓΗ


(δώστε λίγο χρόνο για να ανοίξουν ή να κατέβουν (κατόπιν δικής σας επιλογής) τα 80Μb του αρχείου)

Σημ.: Ο Browser «Firefox» ανοίγει και αποθηκεύει
O Browser «Chrome» μόνο αποθηκεύει

……………………………………………………
Δεν υφίσταται θέμα Ιών !!

 

 

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: