• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 29 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Σεπτεμβρίου 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιον.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Διαχείριση

  • Advertisements

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

 

Advertisements

«…Θέλουν τα τραγούδια σαν να τρέχει στροφές το πικ-απ…»

Ο ραδιοφωνικός παραγωγός (και όχι μόνο) κ. Γιώργος Τσάμπρας, στην εκπομπή του αφιέρωμα στον τραγουδιστή Δημήτρη Ζάχο από τη συχνότητα της Ε.ΡΑ. σε ηχογραφήσεις του Γιώργου Παπαδάκη το 1986, σε κάποιο σημείο των σχολίων του ανέφερε και τα παρακάτω.  Τα αναπαράγω γιατί θεωρώ ότι ακουμπάει, μεταξύ άλλων, και μια πραγματικότητα των ελληνικών χοροστασίων και ιδιαίτερα των πανηγυριών μας.

“…Η αλήθεια είναι ότι, στις εκδηλώσεις που παίζουν και τραγουδούν Δημοτικοί τραγουδιστές και δημοτικές κομπανίες, δεν ακούγονται συχνά τέτοια τραγούδια, μόνο αν τα ζητήσει κάποιος μερακλής τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ πολύς κόσμος έχει ήδη αποχωρήσει. Και βέβαια δεν έχει σχέση αυτός ο ήχος με τον ήχο των πανηγυριών, στα οποία είχαν και έχουν θέση όλοι οι δημοτικοί τραγουδιστές, όλοι οι δημοτικοί μουσικοί. Απ’ αυτή την άποψη, αυτές οι καταγραφές της ραδιοφωνίας, μεταφέρουν ένα άκουσμα που μπορεί να μην υπάρχει στην καθημερινότητα αυτών των ακουσμάτων, αλλά είναι καθαρό. Αυτό το άκουσμα έχει να κάνει περισσότερο με καλλιτεχνικές επιλογές, με επιδόσεις.
    Θυμάμαι τον βιολίστα Αλέκο Αραπάκη να μου λέει σε μια συνέντευξη ότι, υπάρχουν φορές στα πανηγύρια ή σε άλλες εκδηλώσεις που θέλουν τα τραγούδια σαν να τρέχει στροφές το πικ-απ κι ότι ο ίδιος αν βλέπει τέτοιους χορευτές, τους λέει να πάνε να μάθουν χορό!!!!

Ο Αλέκος Αραπάκης έφυγε από τη ζωή του 2006 στα 85 του χρόνια, ο Γιώργος Παπαδάκης, ο επιμελητής αυτών των ηχογραφήσεων, αλλά και όλων των ηχογραφήσεων της σειράς “Λαϊκοί πρακτικοί Οργανοπαίκτες” έφυγε από τη ζωή στα 2013 στα 66 του χρόνια…”.

……………………………………………………….
Το ηχητικό ντοκουμέντο:

………………………………………………

Ολόκληρες οι εκπομπές:
https://www.youtube.com/watch?v=leUnheCF7nA&t=354s

https://www.youtube.com/watch?v=dZqSLAl0kCc

Ο Δημήτρης με την Γκάιντα κινεί τους συγχωριανούς του

Είδα αυτό το βίντεο με τον νεαρό Dimitris Tsiggenopoulos (κάποτε, κάπου συναντηθήκαμε), που παίζει την Γκάιντα του χωριού του στα Πιέρια και αισθάνθηκα την υποχρέωση να κάνω αυτή την ανάρτηση.

Σκέφτηκα ότι πρέπει να δούμε πως τιμούνε τους Αγίους τους κάποιοι άλλοι Έλληνες που δεν έχουν περάσει σε νοοτροπία πάνω από την μουσική και τον χορό, αλλά ταπεινά, απλά, χορεύουν, τραγουδάνε και σταυροκοπιούνται που αξιώθηκαν για μια άλλη χρονιά να επαναλάβουν την Τιμή στον Άγιό τους.

Τόσο απλά, τόσο όμορφα, χωρίς εγωπάθειες, ναρκισσισμούς και μεγεθυντικούς φακούς μαζί με τους δημιουργούς αλλά και τους συνεχιστές αυτού του άχραντου πολιτισμού!!!!
Ο πολιτισμός δεν ΚΛΗΡΟΝΟΜΕΙΤΑΙ απλά επειδή τον βρήκαμε, αλλά ΚΑΤΑΚΤΑΤΑΙ με εργασία και δύναμη!!!
Ο Δημήτρης, μα τόσο νέος και μοντέρνος, αυτό το καταφέρνει!!
Προσπάθησε κι άλλο, συνέχισε για να γίνεις κι εσύ κάποτε φορέας πολιτισμού κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση αυτών που συνοδεύεις σήμερα με τους ήχους σου!!!

Ποτέ σαν άλλοτε!

Κώστα Γεωργουσόπουλου
(Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ – taNea 16/2/2019)

Η μαθητεία υπό την επιρροή σημαντικών δασκάλων (από τον Γεώργιο Μέγα ως τον Αναστάσιο Ορλάνδο) ως ειδοποιός διαφορά με το σημερινό επίπεδο εκπαίδευσης.

Πριν από δύο χρόνια, φίλος και παλαιός συνάδελφος φιλόλογος που εργαζόταν στα ερευνητικά κέντρα της Ακαδημίας Αθηνών μού ταχυδρόμησε φωτοτυπημένα τρία χειρόγραφά μου του 1956, όταν ήμουν στο πρώτο έτος της Φιλοσοφικής Σχολής. Ήταν τρία παραμύθια από τρεις γριούλες (μια από την Αταλάντη, μια από τα Τρίκαλα και μια από την Καλαμπάκα) που αφηγούνταν κι εγώ κατέγραφα (πού τότε μαγνητόφωνο). Ήταν υποχρεωτική εργασία που μας έδινε το δικαίωμα να πάρουμε υπογραφή από τον μεγάλο Έλληνα λαογράφο Γεώργιο Μέγα ώστε να προσέλθουμε στις τμηματικές εξετάσεις της Λαογραφίας. Δεν αρκούσε τότε η προφορική εξαντλητική εξέταση στη διδαχθείσα ύλη που περιεχόταν στο βιβλίο του καθηγητή. Σπεύδω εδώ να πω ότι το βιβλίο ήταν πολυγραφημένες σημειώσεις σημαντικών συναδέλφων φοιτητών που είχαν την άδεια να στενογραφούν τα μαθήματα, να τα καθαρογράφουν, να τα θέτουν υπόψη του καθηγητή και κατόπιν εγκρίνονταν, τυπώνονταν στον πολύγραφο, δένονταν πρόχειρα σε σώμα και πωλούνταν στους φοιτητές — και ήταν για άπορους, έξοχους συναδέλφους φοιτητές ένας καλός πόρος ζωής, σε εποχή που πληρώναμε δίδακτρα στο Πανεπιστήμιο και αγοράζαμε τα βιβλία. Συνέχεια

Μελισμένος λόγος (Κώστας Γεωργουσόπουλος)

Κώστας Γεωργουσόπουλος

11 Ιανουαρίου 2019, in.gr

Στην ευρωπαϊκή μουσική ιστορία υπάρχουν αξιόλογα και συχνά αριστουργηματικά έργα μελοποιημένης ποίησης. Ο Σούμπερτ π.χ. έχει μελοποιήσει και Γκαίτε και Σίλλερ. Όμως στην ευρωπαϊκή πνευματική αγορά αυτά τα έργα που κατατάσσονται στα «κλασικά» είναι για λίγους ακροατές και συναυλιακούς χώρους. Ο μέγας δικός μας τραγικός ποιητής Γεώργιος Βιζυηνός μάς άφησε ένα έξοχο έργο με τον τίτλο «Ανά τον Ελικώνα» (στις αθάνατες εκδόσεις «Ελευθερουδάκη», 1931) όπου μετέφρασε μεγάλα ευρωπαϊκά χορικά ποιήματα που έχουν μελοποιηθεί από κλασικούς συνθέτες. Κυρίως η φόρμα ήταν μπαλάντα, μεταφράστηκε ελληνικά από τον Βιζυηνό «Βάλλισμα». Ισως δεν γνώριζε πως η ελληνική λέξη για την μπαλάντα, δηλαδή το αφηγηματικό λυρικό ποίημα, είναι ο όρος παραλογή (παρακαταλογή): από το «Τραγούδι του γιοφυριού της Άρτας» έως την «Μπαλάντα της βάρκας του Μπαρμπανδρέα» του Βάρναλη.

Ο Σολωμός χάρηκε τα πρώτα του ελληνικά ποιήματα («Το όνειρο», την «Αγνώριστη», τη «Φαρμακωμένη») ως τραγούδια στα καντούνια της Ζάκυνθος.

Εξάλλου ως τραγούδια θεωρούσαν οι ποιητές τα λυρικά τους ποιήματα. «Τα τραγούδια της πατρίδας μου» πρωτοδημοσιεύει ο Παλαμάς. Ωδές έγραψε ο Κάλβος.

Η στρεβλή εκπαίδευσή μας ενώ είχε στη διάθεσή της εξαίσιες συλλογές (ήδη από το 1815) με ελληνικά δημοτικά τραγούδια, αποσκοράκισε το μέλος, το άσμα και κράτησε το ποίημα χωρίς τον ήχο του. Μάλιστα υπέστην δασκάλους αλλά και συναδέλφους στα σχολεία που έφτυναν ακούγοντας «κλαρίνα και σαντούρια»! Συνέχεια

Τραγουδάω, άρα υπάρχω (Κώστας Γεωργουσόπουλος)

Τραγουδάω, άρα υπάρχω | tanea.gr

Το λαϊκό τραγούδι ως στοιχείο ταυτότητας στη μεταπολεμική Ελλάδα και η σημερινή αμηχανία σε δημιουργούς και ερμηνευτές

Γεωργουσόπουλος Κώστας

8 Δεκεμβρίου 2018

Όταν οι λαοί της Ευρώπης που για χρόνια υπάκουαν στις «ιερές» εντολές του Βατικανού και κάτω από τις σημαίες του Πάπα κινούσαν για να ελευθερώσουν τα Ιεροσόλυμα, αλλά, αν τους βόλευε, στον δρόμο τους μπουκάρανε και στην Κωνσταντινούπολη και δεν έφευγαν αν δεν περνούσε αιώνας, όταν λοιπόν κάποια στιγμή του χρόνου αντιλήφθηκαν πως μιλούσαν άλλες γλώσσες, χόρευαν άλλους χορούς, τραγουδούσαν νανουρίζοντας, γιορτάζοντας ή μοιρολογώντας άλλους σκοπούς, ρυθμούς και σύμβολα, όταν συνειδητοποίησαν πως είχαν άλλες γιορτές, άλλες παροιμίες, άλλα αστεία και άλλα «νούμερα», προχώρησαν σταδιακά αλλά σταθερά στη δημιουργία εθνικών κρατών. Αυτό δεν έγινε χωρίς τη συμβολή, την ίδια εποχή, της Αναγέννησης των γραμμάτων και τεχνών αλλά και της πολιτικής φιλοσοφίας. Έτσι, επιστρέφοντας στα μεγάλα κείμενα και στον Ηρόδοτο, θεμελίωσαν τις νέες πολιτικές οντότητες περίπου πάνω στον ορισμό του μεγάλου πρώτου ιστορικού για την εθνότητα. Αυτός ο ορισμός καθορίζει το έθνος ως μία ομάδα ανθρώπων που έχουν ως γνωρίσματα της ιδιαιτερότητάς τους το όμαιμον, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον, το ομότροπον και την κοινή ιστορική παράδοση.

Από αυτά τα ηροδότεια γνωρίσματα στα νεότερα ευρωπαϊκά έτη, και μάλιστα μετά την ανάμειξη πολλών φυλετικών τύπων και μετά τα θρησκευτικά χριστιανικά δόγματα, επικράτησαν τα γλωσσικά και τα ομότροπα (κοινά ήθη και έθιμα) και ιστορικά δεδομένα ως κριτήρια ιδιαίτερης εθνοτικής ταυτότητας. Είναι τότε που οι λαοί ανακάλυψαν τους ιδιαίτερους μύθους, τα παραμύθια, τα τραγούδια και τη μουσική τους παρακαταθήκη, τους χορούς και τις λαϊκές τους παραδόσεις, ήθη, έθιμα, γιορτές. Τότε πήρε υπόσταση ξανά η κοιμισμένη έννοια πατρίδα, όχι βέβαια ως ιδεολόγημα αλλά ως κυριολεκτική αναφορά στο πεδίο αναφοράς. Έχω κι άλλοτε αναφερθεί πως η λέξη πατρίδα (που την έχουν δανειστεί σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες) είναι στην ομηρική γλώσσα επίθετο κατά παράλειψη του ουσιαστικού Γαία – Πατρίς Γαία, η γη του πατέρα. Εκεί όπου γεννήθηκε, μόχθησε, έκανε οικογένεια, πέθανε ο πατέρας. Όταν οι Τούρκοι σκλάβωναν ελληνική γη και έδιωχναν από τον τόπο τους τούς Έλληνες, οι φυγάδες έπαιρναν μαζί τους τα οστά των προγόνων τους, την ουσία της πατρίδας, όλα τα άλλα ρομαντικά και ιδεολογικά τέρατα που πληρώσαμε ακριβά διαστρέβλωσαν τη ρεαλιστική σήμανση της πατρίδας. Συνέχεια

Αυθεντικός και αυθεντικότητα στον ΝεοΕλληνικό Χορό

Αυθεντικός και αυθεντικότητα είναι έννοιες μη συμβατές με την ουσία του ερευνώμενου και επομένως του καταγραφικού του αποτελέσματος, εφόσον ο συντελεστής ΧΡΟΝΟΣ είναι και ο καταλύτης συντελεστήςαναφορά στα παραδιδόμενα (Μ. Μερακλής).

“Αυθεντικό Τσάμικο από τα Λαγκάδια της Αρκαδίας”, ακούγεται ο εκφωνητής εντεταλμένος για τις ανακοινώσεις. Κι αναρωτιέσαι… Το τραγούδι ή ο χορός του πρωτοχορευτή είναι αυθεντικός; Ας μείνουμε σ’ αυτό που θα δούμε κι όχι σ’ αυτό που θ’ ακούσουμε. Δηλ. σε τι αναφέρεται η αυθεντικότητα ενός πρωτοχορευτή μιας χορευτικής ομάδας που παίρνει μέρος σ’ αυτή την χορευτική δράση; Στην μια και μοναδική εκδοχή; Στην κατοχή της αλήθειας της χορευτικής πράξης που αναπαριστά; Στην κατοχή της αλήθειας του υπεύθυνου του φορέα διαχειριστή;
Πρακτικά δηλ. πως μπορούμε να επικοινωνήσουμε με την αυθεντικότητα, όταν ο “δάσκαλος -α” του πρωτοχορευτή είναι ένας – μια, μεγαλωμένος -μένη μάλιστα σε αστικό κέντρο και διαχειρίζεται το κινησιολογικό μέρος αντιγράφοντάς το από το διαδίκτυο, λόγω δε ηλικίας δεν δύναται να έχει την κατά τόπους, έστω μια φορά, πραγματική εικόνα; Πρόσθετα δε θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι, η λογική ενός χορευτικού φορέα για να είναι ανταγωνιστικός στην «άγρια αγορά» λέει πως, ο διαχειριστής πρέπει να περιπλανηθεί θεματολογικά σ’ όλες τις πολιτισμικές περιοχές, τις οποίες βέβαια χρειάζεται τουλάχιστον 50 ζωές για να τις επισκεφτεί απλά και μόνο σαν τουρίστας, ούτε καν σαν περιηγητής κι όχι ουσιαστικά ως ερευνητής!!! Επί πλέον δε, όταν βιοπορίζεται από τον ίδιο φορέα, τον οποίο “ο ίδιος” ίδρυσε και διοικεί (“καλλιτεχνικά” και οικονομικά)!!! Συνέχεια

«Έφυγε» ο Ομ. Καθηγητής Γιώργος Δημ. Φαράντος

Έφυγε έτσι άδικα και μάλιστα σε τροχαίο.
ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΦΑΡΑΝΤΟΣ !!! Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας. Επί 20 χρόνια Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Würzburg, στην έδρα του Friedrich Schelling στη Γερμανία.
Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ μας !!!! “Ο Επιβλέπων καθηγητής” μας. Ο πνευματικός μας πατέρας που του οφείλουμε το ευ ζειν, που τύχη αγαθή τον συναντήσαμε και εμπλακήκαμε στον ακαδημαϊκό συστηματικό ερευνητικό αγώνα. Έναν αγώνα με αίμα, με απώλειες σε ζωές, έναν αγώνα που μας έδωσε την δυνατότητα, τώρα στην στροφή της ζωής μας, να κάνουμε απολογισμό κι αυτός να μπορεί να μετρηθεί με ανθρώπινα μέτρα. Μέτρα βαθειά δημοκρατικά, επιστημονικά ακαδημαϊκά, αλληλεγγύης, μέτρα με υποκείμενο τον άνθρωπο. Ίδιο υποκείμενο με αυτό του γνωστικού αντικειμένου που καταπιαστήκαμε να ανακαλύψουμε και να υπηρετήσουμε.
Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ, που μαζί του γνωρίσαμε νέους ορίζοντες στην έρευνα και την μελέτη του γνωστικού μας αντικειμένου και όχι μόνο, ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ που εισήγαγε τον επιστημονικό όρο “ΧΟΡΟΛΟΓΙΑ του ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΟΡΟΥ”, που τόσο πολεμήθηκε από την Ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά τελικά υιοθετήθηκε ως ο πλέον δόκιμος, έστω και ως προς το πρώτο μέρος!!!
Αυτός ο ευφυής, ο γελαστός, ο απλός άνθρωπος, που πάντα είχε έναν καλό και υποστηρικτικό λόγο να πει για όλους, ο Πρόεδρος του Τμήματός μας, ο θεμελιωτής της Βιοηθικής στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, ο Έλληνας, ο Πατριώτης, ο καταδικασθείς ερήμην δις εις θάνατον αγωνιστής της αντίστασης εναντίον της Χούντας, ως αυτοεξόριστος στην Γερμανία, ο Μοναδικός Έλληνας Φιλόσοφος που του αφαιρέθηκε η Ελληνική Ιθαγένεια την ίδια επάρατη περίοδο, ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ μας, που μας έμαθε πως να διαβάζουμε πίσω από τα γράμματα, ΕΦΥΓΕ από κοντά μας, αλλά θα είναι δίπλα μας για να κρατάει πάντα ανοιχτούς τους ορίζοντές μας!!!! 😦

https://xoroballomata.wordpress.com/2009/04/07/%ce%bf-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%87%ce%bf%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%83/

https://www.politeianet.gr/sygrafeas/farantos-georgios-47212

https://www.amazon.co.uk/eisagogi-olympiaki-pa…/…/9602087064

Αρέσει σε %d bloggers: