• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 26 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Μαΐου 2018
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Διαχείριση

  • Advertisements

Και πάλι “ο σκοπός του Γάμου ή της Νύφης”

Συμβαίνει πολλές φορές να επανέρχεσαι σε ένα θέμα, για το οποίο πίστευες ότι έχεις πει, γράψει, συζητήσει αρκετά, ώστε να γίνει κατανοητή η αλήθειά του (σου). Κατανοώ (με συμπάθεια) επίσης αυτούς που χρησιμοποιούν την λέξη – όρο «εξέλιξη» για να ερμηνεύσουν νέες καταστάσεις για παλαιά φαινόμενα, γεγονότα και πράξεις, αλλά καλό θα ήτανε να αναλαμβάνει ο καθένας συντελεστής την ευθύνη της μετάλλαξης υπογράφοντας την παράστασή του και όχι να εκτίθεται μέσω μιας αφίσας στην οποία αναγράφεται το βαρύγδουπο: “ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ” για μια χορευτική κατάσταση – αναπαράσταση επί θεατρικής σκηνής (επιμελητές του χορού και μουσικοί)!!!
Αυτό αφορά επίσης και ένα πραγματικό γεγονός όπως ο γάμος και κυρίως τον μουσικό στην προκειμένη περίπτωση.
Το παράδειγμά μας και πιο συγκεκριμένα, κι όχι μοναδικά, είναι ο σκοπός του Γάμου ή της Νύφης για τους Κυκλαδίτες ή Γκιουζαέρι ή Πατινάδα του Γάμου για την στεριανή Ελλάδα ή……, ο οποίος είναι ΔΡΟΜΙΚΟΣ και ΜΟΝΟ σκοπός μιας προσωπικής μέγιστης διαβατήριας τελετουργίας, αλλά και κοινοτικής εκδήλωσης συνάμα!!!!!!

https://xoroballomata.wordpress.com/2016/07/10/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%87%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%8C%CF%82/

σημ.:
εξέλιξη = αλλαγή κατάστασης (πορεία, μετάλλαξη) κι όχι προοδευτική αλλαγή (βελτίωση με θετικό πρόσημο) λόγω νέων συγγενών ή παράπλευρων διαφοροποιήσεων με συντελεστή χρόνου. Αρκετές φορές η εξέλιξη είναι αντιστρόφως ανάλογη μιας νέας κατάστασης αλλά με θετικό πρόσημο.

Advertisements

Απέναντί μας στο πατάρι φωτισμένη κομπανία!!!

Απέναντί μας, στο “πατάρι”, ένα κλαρίνο, ένα βιολί και τα υπόλοιπα μουσικά όργανα σε πλήρη ανάπτυξη.
Φώτα!!!
Μπλε, κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, σικλαμέν, %cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%83%ce%b71κατευθυνόμενα από ρομποτικά συστήματα.

Κι αναρωτιέσαι!! Γιατί;

– Δεν σας αναγνωρίζω, δεν διακρίνω τα πρόσωπά σας!!
%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%83%ce%b72

– «Πρασινάκι», «μπλε» ή «ροζουλί»;
– Λίγο φως παρακαλώ !!!
“Το φως του δικού μας ήλιου” φτάνει για να φωτίσει εσάς και να ταξιδέψει εμάς!!!!

1Έτσι,…. για να επικοινωνήσουμε, για να δω πως αντιδρούν τα πρόσωπά σας σε έναν αυτοσχεδιασμό είτε δικό σας είτε του συνεργάτη σας εκεί επάνω, για να δω αν σας ενδιαφέρει που βρισκόμαστε κι εμείς από κάτω και σας επιδοκιμάζουμε μ’ ένα ενδιάμεσο χειροκρότημά μας, αν χαμογελάσατε στο λαθάκι του διπλανού σας, αν το μάτι σας ταξιδεύει στις μουσικές ή μετράει πόσοι είναι από κάτω, αν όταν χορεύουν κι όλας κάποιοι τους παρακολουθείτε ……. έτσι για να πιστέψουμε κι οι δυό ότι, απόψε οικοδομήσαμε ΔΙΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ  ΣΧΕΣΕΙΣ και γίναμε καλύτεροι άνθρωποι!!

– Περί θεατρικής παράστασης πρόκειται κύριε!!
– Σεναριογράφος; Σκηνοθέτης; Επιμελητής μουσικής, σκηνογράφος; ………
– Μα δεν αναφέρομαι κυρίως σ’ αυτήν!!!
– Τότε;
– Σ’ αυτή που γράφει στην ανακοίνωσή της: “Εκδήλωση με Παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια” ή “Φεστιβάλ  (sic) Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών”!!!!

 

Καθηγητής και άλλα τέτοια βαρύγδουπα….

Αιτίες πολλές, η αφορμή ένα προφίλ σ’ ένα κοινωνικό δίκτυο!!

Το να σε αποκαλούν οι άλλοι “δάσκαλο” και να μην είσαι διορισμένος ως Πτυχιούχος Παιδαγωγικού Τμήματος, μπορεί να σημαίνει χίλια-δυό άλλα πράγματα, τα οποία να ορίζουν τα παράσημα για τον βίο σου, τον επιστημονικό, τον επαγγελματικό και τον κοινωνικό !!

Το να εμφανίζεις όμως στο προφίλ σου στα κοινωνικά δίκτυα ότι σπούδασες στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής και να δηλώνεις ως επάγγελμα: “ΜΟΥΣΙΚΟΣ-ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝ: ΓΚΑΪΝΤΑ, ΤΣΑΜΠΟΥΝΑ, ΖΟΥΡΝΑ, ΚΑΒΑΛΙ, ΦΛΟΓΕΡΑ, ΜΑΝΤΟΛΙΝΟ, ΚΙΘΑΡΑ” (ο τίτλος είναι copy-paste), ξεπερνάει την άγνοια λόγω πτυχίου (πιστεύω) και αγγίζει τα όρια της ξεδιαντροπιάς!!!!!!!

Τι σημαίνει αγαπητέ “ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Ε.Π.Χ.” και μάλιστα “και ΟΡΓΑΝΩΝ”;;;;
Με βάση ποιο πτυχίο και πού είσαι διορισμένος και καθηγείσαι;; Καθηγείσαι ποίων;;;
Με πτυχίο του Νομικού Τμήματος δεν είσαι καν Δικηγόρος. Ή δεν το γνωρίζεις;
Με πτυχίο Πανεπιστημιακού Τμήματος διορίζεσαι με ΑΣΕΠ (σε ΓΕΛ και ΤΕΛ) και ΤΕΙ (σε ΤΕΛ) και προσφωνείσαι ως “Καθηγητής” ή ως αυτοαπασχολούμενος ιδιοτεύων.
Το ίδιο ισχύει και με τους τιτλοφορούντες ως “Λαογράφοι” με απολυτήριο Δημοτικού ή το πολύ Λυκείου. Από δε τα Πανεπιστημιακά Τμήματα και Σχολές δεν σου απονέμεται πτυχίο Λαογραφίας. Λαογράφος (με πτυχίο Φιλοσοφικής) γίνεσαι όταν το ερευνητικό σου πεδίο βλέπει προς αυτόν τον ορίζοντα!!!!!

ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΕΙ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ  Κ Α Θ Η Γ Η Τ Η !!!   Κ Α Ν Ε Ν Α !!!!! και μάλιστα οργάνων!!!!! Συνέχεια

Συνέντευξη στον Χάρη Βασιλάκο (Flynews 18.1.2018)

http://

Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής στο Αγερσανί της Νάξου

Αναδημοσίευση από το blog:

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Η περίοδος των Χριστουγέννων με αυτή του Πάσχα θεωρούνται για την χριστιανοσύνη οι πιο σημαντικές θρησκευτικές περίοδοι του χρόνου.
Για το λόγο αυτό γύρω από αυτές τις περιόδους δημιουργήθηκαν πολλά έθιμα του λαϊκού και θρησκευτικού εορτολογίου.
Στις Κυκλάδες οι εορτασμοί του «Δωδεκαημέρου» (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνεια) έχουν έναν μοναδικό, ιδιαίτερο χαρακτήρα ο οποίος ποικίλλει  από νησί σε νησί.
Σήμερα τα έθιμα αυτά στη Νάξο αποτυπώνουν παλιές συνήθειες και ξυπνούν νοσταλγικές στιγμές.
Κάποια παρασύρθηκαν στη λαίλαπα του χρόνου, άλλα πάλι παραμένουν αναλλοίωτα… Τα έθιμα των Χριστουγέννων της Πρωτοχρονιάς αλλά και των Φώτων διαφέρουν, ελάχιστα όμως, από χωριό σε χωριό…  Κάλαντα, χοιροσφάγια, καλικάτζαροι, χριστόψωμα και κουκουλομαεριές συνθέτουν το χριστουγεννιάτικο κλίμα στη Νάξο.

Γράφει η Φιλίππα Καραμπάτση στην εργασία της με θέμα «Λαογραφική Συλλογή εκ του χωρίου Άγιος Αρσένιος που έγινε τα Χριστούγεννα του 1968 και έχει μεταφερθεί στο βιβλίο του Ν.Κεφαλληνιάδη: ΓΕΡΣΑΝΙ ΝΑΞΟΥ».
Την παραμονή των Χριστουγέννων ζυμώνουμε τα Χριστόψωμα που είναι πούλοι, μακρουλά ψωμιά για να τά ‘χουμε να τα δώσουμε σ’ αυτούς που λένε τα κάλαντα. Την παραμονή των Χριστουγέννων σφάζουμε και τους χοίρους. Συνέχεια

Το άγνωστο Πολυτεχνείο του 1944

Δύο ημέρες μετά την έναρξη των Δεκεμβριανών στην Αθήνα ένα βρετανικό τανκ ρίχνει τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου και επιτίθεται στους φοιτητές της ΕΠΟΝ που έχουν καταλάβει το ίδρυμα. Η χούντα μιμήθηκε τη σκηνή 29 χρόνια αργότερα…

Της Κατερίνας Ροββά (πατήστε επάνω)

«Τα δίκτυα των χορευτικών τραγουδιών της Νάξου πάνε στον Κινίδαρο» (Κινίδαρος, 8 Αυγούστου 2017)

Του Μανώλη Σέργη, Καθηγητή Λαογραφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από το Blog του Συλλόγου Κυνηδαριωτών Νάξου “Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ”
Δημοσιεύουμε την επιστολή του Μανόλη Γ. Σέργη, Καθηγητή Λαογραφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, που αφορά την εκδήλωση Πολιτισμού που πραγματοποιήθηκε στο χωριό μας, στις 8 Αυγούστου 2017.
Ο σύλλογος για άλλη μια φορά ευχαριστεί όλους όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν στην πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης.
Η επιστολή έχει ως εξής:
Με αφορμή την εκδήλωση «Τα δίκτυα των χορευτικών τραγουδιών της Νάξου πάνε στον Κυνήδαρο» (Κυνήδαρος, 8 Αυγούστου 2017)
Προτίθεμαι να δημοσιεύω εις το εξής από τις στήλες της Φωνής κάποια άρθρα σχετικά με τη διαχείριση του «παραδοσιακού» ναξιακού πολιτισμού, όπως την πραγματώνουν πλέον σήμερα νέοι φορείς και επιτελεστές της. Η εκδήλωση του τίτλου του άρθρου στάθηκε η αφορμή για καταγραφή κάποιων πρώτων σκέψεων.
Ήταν (συνοπτικά) μια εκδήλωση λόγου, ήχου και εικόνας που αφορούσε στους μουσικούς δρόμους της Νάξου, στα μουσικά δίκτυα στην ταυτότητα και την κινητικότητα του χορευτικού τραγουδιού, έτσι όπως αυτά «εγκαταστάθηκαν», αναπροσαρμόστηκαν και αφομοιώθηκαν δημιουργικά στα χορευτικά δρώμενα του Κυνηδάρου. Οι αμύητοι στα θεωρητικά ζητήματα που εθίγησαν κατά τη διάρκειά της από τον δρα κ. Σταύρο Χ. Σπηλιάκο ίσως έπαθαν «πολιτισμικό σοκ», ακούοντας την ανάλυση του συναδέλφου, που ανέτρεπε τετριμμένες «αλήθειες» και ανιστόρητα «συμπεράσματα».
Φορέας αυτής της ξεχωριστής παράστασης ήταν ο πολιτιστικός σύλλογος του Κυνηδάρου, ο οποίος διατρανώνει στο σχετικό Δελτίο Τύπου ότι «διοργανώνοντας για πρώτη φορά μια τόσο μεγάλη εκδήλωση, δώσαμε τον καλύτερο μας εαυτό για την άψογη οργάνωση της». Ορθότατα, αληθέστατα. Αν θυμηθούμε, λοιπόν, ότι κύριος διαχειριστής της πολιτιστικής μας παράδοσης είναι σήμερα οι λεγόμενοι πολιτιστικοί σύλλογοι, η περίπτωση του συγκεκριμένου συλλόγου («Αγίου Γεωργίου Κυνηδάρου») ανήκει στις δυναμικές εξαιρέσεις του κανόνα, με δεδομένο ότι έχω κατά νουν ανάλογες αντίστοιχες εκδηλώσεις από τον οικείο αλλά και τον ευρύτερο ελλαδικό χώρο…
Όμως, πίσω από τα δραστήρια μέλη του υπήρχε ένας επιστημονικός συνεργάτης τους. Αναφέρομαι στον Σταύρο Σπηλιάκο, γνώριμο στο ναξιακό κοινό, (τουλάχιστον) από τις επιτυχείς οργανώσεις ανάλογων παλαιότερων εκδηλώσεων της Ο.ΝΑ.Σ. και τις επιστημονικές του συνδρομές στη μελέτη όψεων του ναξιακού πολιτισμού (και όχι μόνον), ο οποίος επέβαλε αναντιρρήτως στους ανθρώπους του συλλόγου τη δική του αισθητική για μια πολύμορφη παράσταση και τις επιστημονικές του γνώσεις για την κινητικότητα των τραγουδιών και της μουσικής τους. Επέβαλε επίσης την ανάθεση της ψυχαγωγίας του κοινού στους φορείς της ίδιας της προβαλλόμενης ψυχαγωγίας (ενεργητικούς αλλά και παθητικούς, «παλιούς» και νεώτερους δηλαδή κληρονόμους της, οργανοπαίκτες και τραγουδιστές). Ερασιτέχνες οι περισσότεροι, αλλά διαμένοντες στο χωριό και στο νησί, ζωντανό δηλαδή τμήμα της καθημερινότητάς του, έγιναν (ανα)παραγωγοί και καταναλωτές του πνευματικού προϊόντος του οικείου μουσικού τους κόσμου. Ο κ. Σπηλιάκος γνώριζε ότι προσπαθεί να ανασκηνοθετήσει (εκτός χρόνου και χώρου) έναν επιβιώνοντα εν πολλοίς πολιτισμό. Προσπάθησε να προσεγγίσει την απλησίαστη αυθεντικότητα των πραγμάτων, αλλά κυρίως να υμνήσει τον ορχούμενο Κυνηδαριώτη άνθρωπο, όχι τον χορό του. Στράφηκε σε μια εντελώς ανθρωποκεντρική θεώρηση των πραγμάτων. Τις ικανότητες αυτές δεν τις διαθέτει ο καθείς τυχάρπαστος (μέλος απλό ενός συλλόγου ή επιλεγμένος από αυτόν «γνώστης» του μουσικοχορευτικού μας πολιτισμού, κυκλοφορούν τέτοιοι αρκετοί με την ανοχή όλων μας) που αναλαμβάνει να οργανώσει μια μουσική ή άλλης φύσεως εκδήλωση.
Οι σύλλογοι ας αναλογισθούν με σοβαρότητα το έργον που αυτόκλητοι ανέλαβαν. Έχουν τεράστια ευθύνη, τα παραγόμενα προϊόντα της διαχείρισής τους φθάνουν ενίοτε στα όρια του γελοίου… Ο εκ-πολιτισμός που επιχειρούν καλύτερα να λείπει… Η καταφυγή στους ειδικούς (χωρίς εισαγωγικά) είναι μια πρώτη, επιβεβλημένη ανάγκη. Το επιβεβαίωσε το κοινό τής εν λόγω παράστασης (υπέρ τα 650 άτομα), ασυνήθιστο σε τέτοιου είδους θεάματα, που καταχειροκρότησε όλους τους συντελεστές της, γιατί «ανέγνωσε» σε αυτήν το διαφορετικό, την ποιότητα, την ευθύνη.
Για την ιστορία και τιμής ένεκεν αναφέρω ότι τραγούδια (χωρίς τη συνοδεία μουσικών οργάνων) ερμήνευσαν οι συγχωριανοί και συγχωριανές τους Γιώργος Μιχ. Παρτσινέβελος, Στάθης Νικ. Κλουβάτος, Μιχάλης Αντ. Κουνάδης, Μαρία Ιωάν. Καρποντίνη-Χαλαστάρα, Αικατερίνη Ιωάν. Καρποντίνη-Γεροντάκη, Ελισάβετ Κων. Σκουλαξίνου-Τσελέντη, Ανθούλα Ιωάν. Καρποντίνη-Λεγάκη, Ολυμπία Μιχ. Παρτσινέβελου-Καρποντίνη και Ευαγγελία Δημ. Καρποντίνη-Κουνάδη. Ουδείς από τους/τις παραπάνω είναι επαγγελματίας, τραγουδούν για να κάνουν ομορφότερη τη ζωή τους, για να εκφράσουν ποιητικά και μουσικά τον εσώτερο κόσμο τους. Έπαιξαν δε οι συγχωριανοί τους μουσικοί Μανούσος Καρποντίνης – βιολί∙ Σταύρος Γκούφας – τραγούδι∙ Νίκος Ιακ. Κονιτόπουλος – βιολί, λαούτο, μπουζούκι∙ Στέλιος Ιακ. Κλουβάτος – βιολί και τραγούδι∙ Στέλιος Ιωάν. Κουνάδης – βιολί∙ Κώστας Κατσιούλης – βιολί, τραγούδι∙ Δημήτρης Ματθ. Κουνάδης – βιολί∙ Νίκος Γκούφας – λαούτο∙ Κώστας Ιωάν. Κουνάδης – λαούτο∙ Μανώλης Ιωάν. Τουμπακάρης – λαούτο, τραγούδι∙ Πασχάλης Γ. Κλουβάτος – λαούτο∙ Βαγγέλης Όθωνα Κακλαμάνος – κιθάρα, τραγούδι∙ Λιαρμακόπουλος Νίκος – τζαμπούνα∙ Κώστας Ι. Τσελέντης – ντουμπάκι και Ανθούλα Ιωάν. Καρποντίνη-Λεγάκη – τραγούδι. Κάποιοι από τους παραπάνω μουσικούς είναι επαγγελματίες, άλλοι όχι, άλλοι «παλαιοί», πολλοί νέοι, που όπως προείπα, διαμένουν στο νησί. Σημειώνω, τέλος, ότι κατά την διάρκεια της παράστασης προβλήθηκαν, τιμής ένεκεν πρωτίστως, οι μουσικές οικογένειες του χωριού.
Ήταν ακόμη μια ένδειξη της επιχειρούμενης στοχοθεσίας εκ μέρους του κ. Σπηλιάκου: Να προβάλει τους φορείς / διαμορφωτές του μουσικοχορευτικού φαινομένου στο χωριό.
Αρέσει σε %d bloggers: