Advertisements
  • Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 24 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Φεβρουαρίου 2018
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728  
  • Διαχείριση

Η παράδοση της “Ελληνικής Παράδοσης” πήγε καλά και φέτος το καλοκαίρι

pptBB5.pptm [Αυτόματη αποθήκευση]

Το κορίτσι με τη “φιδίσιαφωνή, το αγόρι με το χρυσό μαυρόπετρο δαχτυλίδι στον παράμεσο, αγκαλιά το “πευκοελάτινο” κλαρίνο και ο ΕΚ-πολιτιστικός (sic) Σύλλογος Κάτω και Άνω Ελάτης (πλησίον εθνικής οδού Ε-105) πανηγύρισαν και φέτος την Εορτή της Συγκομιδής της Εξαγώγιμης Θερμοκηπιακής Ντομάτας (με μόνο τρία φάρμακα).
Ο χορός εξ-ετελέσθη εις τρεις αλύσεις και ο οίνος, ξυδιάς και κουτελίτης, έρρεε αφθόνως, καθότι παρείχετο δωρεάν.
Σημ.: Ο Σύλλογός μας θα προσπαθήσει (του χρόνου) να διαφυλάξει την αισθητική του περιβάλλοντος και θα κατεβάσει από τους ευκαλύπτους και τους οδοδείκτες κάθε αντιαισθητική κλαρινοαφίσα!!!!

Και του χρόνου με υγεία!!!

 

Τις χτίσανε με σαμπάνιες

Advertisements

ΟΡΓΑΝΟΠΑΙΧΤΕΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

Έρευνα: Τάκης Ευθυμίου-Βασίλης Κανέλλος

Δυό αξιόλογοι Δάσκαλοι προκαλούν θετικά τη σκέψη μας!!!!!

Στην παραπάνω δημοτική κομπανία που συμμετείχε στο πανηγύρι της Παναγίας στο Περίβλεπτο, κλαρίνο παίζει ο Συλεούνης Βασίλης και σαντούρι ο Κουμαντάνος Λαμπράκης, σε νεαρή ηλικία  στο πρωτοξεκίνημά τους. Ανάμεσά τους, ο βιολιτζής Οικονόμου Φώτης από την Πιτσιωτά και ο λαουτιέρης Νιώρας Φώτης, επίσης, από την Πιτσιωτά.

Στην παραπάνω δημοτική κομπανία που συμμετείχε στο πανηγύρι της Παναγίας στο Περίβλεπτο, κλαρίνο παίζει ο Συλεούνης Βασίλης και σαντούρι ο Κουμαντάνος Λαμπράκης, σε νεαρή ηλικία στο πρωτοξεκίνημά τους. Ανάμεσά τους, ο βιολιτζής Οικονόμου Φώτης από την Πιτσιωτά και ο λαουτιέρης Νιώρας Φώτης, επίσης, από την Πιτσιωτά.

Αναδημοσίευση από: http://fthiotikos-tymfristos.blogspot.gr/2011/10/blog-post_2386.html

Στα χωριά της Δυτικής Φθιώτιδας, τους λαϊκούς μουσικούς, σπάνια, τους αποκαλούν «οργανοπαίχτες». Χρησιμοποιούν συλλογικές εκφράσεις όπως, «ήρθαν τα όργανα» ή «τα νταούλια» ή «τα βιολιά». Μάλιστα, όταν αναφέρονται συγκεκριμένα σε κάποιο άτομο, εξειδικεύουν αναφέροντας το μουσικό όργανο που παίζουν όπως, «ο βιολιτζής», «ο λαουτιέρης», «ο κλαριτζής». Αυτό εξηγείται στο ότι η ενασχόληση των οργανοπαιχτών με τη μουσική στα παγκύρια και τις διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις είναι ευκαιριακή. Στην έρευνά μας διαπιστώσαμε μια δυσκολία στην αναγνώριση των οργανοπαιχτών με τα επίσημα ονόματά τους, για τον παραπάνω λόγο. Μάλιστα, σε αρκετούς τους έβγαζαν και τους φώναζαν με παρατσούκλια όπως, «Γυφτοστέργιος», «Μανουσάκιας», «Πατσαούρας», και άλλα.
Ο καλός οργανοπαίχτης κατάγεται από «φύτρα», δηλαδή από γενιά οργανοπαιχτών. Το ίδιο ισχύει και για τους τραγουδιστές, καθώς και για τους χορευτές (χορευταράδες). Είναι φυσιολογικό ένα παιδί που μεγαλώνει σε οικογένεια μουσικών να εξοικειωθεί και να μάθει να παίζει κάποιο μουσικό όργανο, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Σήμερα, όμως, που ο κοινωνικός ιστός είναι εξατομικευμένος, η έφεση για μουσική αποδίδεται στην καθαρά προσωπική ιδιότητα του ατόμου, δηλαδή το ταλέντο. Υπήρχαν, βέβαια, και εξαιρετικές περιπτώσεις κάποιων που εμφάνιζαν σπάνιο μουσικό ταλέντο, χάρισμα, δηλαδή, από τη φύση τους, δίχως να κατάγονταν από μουσική προγονική γενιά. Παλιά, οι γονείς προσπαθούσαν ν’ αποτρέψουν, με βίαιους μάλιστα τρόπους, το γιο τους από το να μάθει ένα μουσικό όργανο, όταν, ιδίως, οι ίδιοι δεν ήταν οργανοπαίχτες. Θεωρούσαν το όργανο χάσιμο πολύτιμου χρόνου, όταν έπαιζε κάποιος μόνος του για γούστο και δουλειά παρακατιανή, όταν παιζόταν για λεφτά στα παγκύρια και στα γλέντια. Εδώ, υπήρχε ένα λογικό έρεισμα, επειδή στα παγκύρια σύχναζαν και οι περιφερόμενοι Γύφτοι, που απέβλεπαν μονάχα στην είσπραξη χρημάτων, κακοποιώντας βάναυσα τη γνήσια δημοτική μας μουσική. Βέβαια, οι παραπάνω αντιλήψεις δεν ήταν κανόνας, αφού ποικίλουν από οικογένεια σε οικογένεια. Συνέχεια

Αφιέρωμα στον βιολάτορα ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΚΟΥΛΑΡΗ

Είναι σημαντικό να σε Τιμούν και να σε επιβραβεύουν οι άνθρωποι του τόπου σου όσο μάλιστα είσαι σε πλήρη καλλιτεχνική δράση και ακόμα περισσότερο εν ζωή.

Στάθης ΚουκουλάρηςΟ Στάθης Κουκουλάρης γεννήθηκε το 1945 στον Κινίδαρο της Νάξου.

 Τα πρώτα μουσικά του ακούσματα συνδέονται με τους Μιχάλη Κονιτόπουλο και Σταμάτη Μπαρδάνη.

Το 1959 ξεκινά σπουδές κλασικού βιολιού στο Ωδείο Αθηνών με τον Ισπανό Ιωσήφ Μπουστίντουι.

Το 1968 η απώλεια της όρασής του τον αναγκάζει να εγκαταλείψει τις σπουδές του. Ήδη από το 1960 είχε ξεκινήσει να παίζει επαγγελματικά σε πανηγύρια και σε γάμους. Ο παραδοσιακός τρόπος παιξίματός του εκτιμήθηκε από τον Σίμωνα Καρρά που τον συμπεριέλαβε στους συνεργάτες του στις περίφημες ραδιοφωνικές του εκπομπές. Από το 1968 υπήρξε εξαιρετικά δημοφιλής στους Έλληνες μετανάστες της Αμερικής, της Αυστραλίας, της Αγγλίας και της Γερμανίας όπου έπαιξε σε δεκάδες συναυλίες……….

Η συνέχεια στα βίντεο που δημιούργησα και που ακολουθούν:

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ (Αφιέρωμα)

Τραγουδάει τα «Παλαιά της βάσανα» (Απόκριες 1986) παρέα με τη φυσική και καλλιτεχνική οικογένεια και τραγούδια όπως το «Γαρύφαλλο στ’ αυτί» του Μάνου Χατζηδάκι, το «Η μάνα μου με δέρνει», «Το νυφικό σου φόρεμα» που ακούστηκε στην ταινία με τον μπακαλόγατο (Κ. Χατζηχρήστο) κ.ά. πολλά.

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ:

Μια σπουδαία γυναίκα από τη Νάξο!!!

ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ – “ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΜΗ” του Γιώργου Παπαδάκη

papadakisΣυνήθως τραγικά γεγονότα (θάνατος) είναι που σε κάνουν να ανασκουμπώνεις τη σκέψη σου και τις σχέσεις σου!!

Μια ξεχασμένη εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη και του Γιάννη Κασπίρη (“ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΜΗ”).

Την εκπομπή αυτή πρέπει πιστεύω να την δουν όλες και όλοι και κυρίως τα σχολιόπαιδα ως εναρκτήριο μάθημα χορευτικής παιδείας.

Κυρίαρχα όμως όσοι – όσες κατά καιρούς ΜΠΟΥΚΑΡΟΥΝ κατά δεκάδες πήζοντας τις νυχτερινές χορευτικές πίστες, λες και διαγκωνίζονται ποιός θα αναδείξει καλύτερα την εγωπάθειά του. Αυτοί που προκαλούν με τη στάση τους εκπομπή μηνυμάτων σε σχέση με την εκεί παρουσία τους  (απ’ όσους ελάχιστους ντροπαλούς –ές απέμειναν αποσβολωμένοι στα καθίσματά τους) αντί να συγκεντρώνονται στον ήχο, τον στίχο και τον της στιγμής εαυτό τους, ενώ συνάμα κάποιες να τραβολογούν προς τα κάτω το ελάχιστο κάτω της μέσης ύφασμα και κάποιοι να δηλώνουν με τη λοξή κλεφτή ματιά τους την ανύπαρκτη παρουσία τους!!!! Ένας ήχος, ένας στίχος, μια ύπαρξη κι ένα μπουλούκι χορευτικά ασχημονούντες!!!!

…………………………………………………………………………………….

Στη σκέψη αρμόζει το “είναι” ή το “δεν είναι” κι όχι το “πρέπει” ή το “δεν πρέπει” ως έκφανση του κοινωνικού καθωσπρεπισμού και το “αρέσει” ή το “δεν αρέσει” που συμπληρούμενο από το κτητικό “MOY” και το “ΕΤΣΙ” γίνεται συνώνυμο του απαξιωτικού “έτσι μου αρέσει” = “έτσι μου γουστάρει” και αποκτά χαρακτηριστικά ιδεολογικής μαστροπείας και συμπεριφορικού χρυσαυγητισμού!!!!

  • Παρεξηγήσιμα τα παραπάνω;
  • Ίσως!! Ελάττωμα, αλλά «κέφτομαι φωναχτά»!!
  • Κακό;
  • Ίσως, «αλλά ζυγώνει ο καιρός μου“ και δεν έχω σκοπό να τα πάρω μαζί μου!!

Όταν ο λόγος και η μουσική «συνθέτουν»την ιστορία της Ναξιακής κοινωνίας

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ – ΚΡΙΤΙΚΕΣ για την Εκδήλωση:

«στο ΦΩΣ του ΑΙΓΑΙΟΥ»

Όταν ο λόγος και η μουσική «συνθέτουν» την ιστορία της Ναξιακής κοινωνίας

Πηγή:

«Στο Φως του Αιγαίου», που άλλοτε χαϊδεύει, άλλοτε τυφλώνει, πάντοτε όμως διαχέει τους τόπους και τους ανθρώπους, δίνοντας ζωή και έμπνευση για δημιουργία στο πέρασμα των αιώνων, οι Νάξιοι ποιητές συνάντησαν το Αιγαιοπελαγίτικο τραγούδι το βράδυ της Πέμπτης 9 Αυγούστου 2012 στα Ύρια.Οι λέξεις και μαζί τους η ιστορία μιας κοινωνίας, έγιναν στίχος και μουσική που αγκάλιασαν «αρμονικά» τους ανθρώπους που κατέκλυσαν το ιερό του Διόνυσου. Η λιτή παρουσίαση, απέδειξε για μια ακόμη φορά το σεβασμό με τον οποίο αντιμετωπίζει τις θεματικές εκδηλώσεις, που επιμελείται, ο Δρ Σταύρος Σπηλιάκος. «Εν αρχή ήν ο λόγος» και ο Σταύρος Σπηλιάκος έδειξε ότι το γνωρίζει πολύ καλά. Τα συναισθήματα που δημιουργεί είναι η δύναμή του κι αυτή εισέβαλε στις ψυχές όλων και ήταν μια καλή ευκαιρία για να μάθουμε, να θυμηθούμε, αλλά πάνω απ’ όλα να διδαχθούμε… Οι ήχοι των παραδοσιακών οργάνων και η εντυπωσιακή ερμηνεία των τραγουδιών, μεγέθυναν τη χαρά, τη λύπη ή τη νοσταλγία που μας μετέφεραν. Έτσι, ολοκληρώθηκε μια ενότητα σημαντικών εκδηλώσεων, που διένυσε δύσκολους δρόμους της ιστορίας και του πολιτισμού της Νάξου και των παιδιών της όπου κι αν βρέθηκαν. Είμαστε βέβαιοι ότι η νέα έμπνευση για την επόμενη πολιτισμική συνεύρεση δεν θα αργήσει».

…………………………………………………………………………………………………… Συνέχεια

Τα Αξώτικα Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς σε Καλαμαθιανό !!!

Το σχόλιο που ακολουθεί (συμπληρωμένο εδώ) το έγραψα στη σελίδα του καναλιού στο Youtube του Ερευνητικού Κέντρου Ελληνικού Τραγουδήματος (ΕΡ.Κ.Ε.Τ.) που αναρτήθηκε, εδώ και τρεις μήνες περίπου. Αφορά δε τη χορευτική – τραγουδιστική παρουσίαση σκοπών απ’ τ’ Απεράθου της Νάξου σε Φεστιβάλ Φωνητικών Συνόλων Παραδοσιακής και Λαϊκής Μουσικής από την ομάδα «Περπερούνα». (από το 8’ 48’’)

Περιμένω ακόμα να εγκριθεί για να εμφανίζεται δημόσια.

Τούτο, πρώτη φορά συμβαίνει. Διαδίκτυο….. χώρος ελεύθερης έκφρασης!!! Καλό και τούτο. Βέβαια μου μήνυσαν από τη διαχείριση του καναλιού πως, απαντήσεις στα σχόλια της σελίδας αυτής δίνει μόνον ο υπεύθυνος της παράστασης. Αλλά τίποτα. Έτσι αποφάσισα, μετά από τόσο καιρό να το δημοσιεύσω στο blog μου.

………………………………………………………………..

Το σχόλιό μου στη σελίδα του Youtube:

«Σαφώς και σ’ αυτόν τον σκοπό, τον «Κοτσάτο της Τζαμπούνας», στο ρυθμικό σχήμα του Καλαμαθιανού μπορείς να βάλεις διάφορα αυτοσχέδια δίστιχα (γι΄ αυτό και «κοτσάτος»), αλλά στίχους των καλάντων σ’ ένα σκοπό που παιζότανε απ’ τις τζαμπούνες και τραγουδιότανε μόνο στις μέρες γύρω απ’ τις Αποκριές…….

Αυτό δεν συνέβαινε στ’ Απεράθου, οπότε αυτός ο συνδυασμός ακροάματος και εικόνας (Κάλαντα Πρωτοχρονιάς / Καλαμαθιανός), όπως αναφέρεται στην περιγραφή του βίντεο στο Youtube, είναι μέγιστος στιχο – χορευτικός φολκλορικός νεολογισμός και μέγιστη αυθαιρεσία με επιπτώσεις στο copy-paste των ανθρώπων που ασχολούνται με το μουσικό και χορευτικό πολιτισμό. Εάν πάλι είναι νέο στιχούργημα, αναμνηστικού χαρακτήρα, των συντελεστών θα μπορούσε κάποιος να το ξεπεράσει σαν μια “εκτέλεση” νεοφορμιστών, αλλά αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα όταν στα tags περιλαμβάνονται και τα: Νάξος – Naksos – Απείρανθος-Apeiranthos και folk music».


Αρέσει σε %d bloggers: