• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 26 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Μαΐου 2018
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Διαχείριση

  • Advertisements

Σαρωνιές και σαρωνάδες στη Νάξο

Αναδημοσίευση από:
https://orinosaxotis.blogspot.gr/2017/07/blog-post.html
Blog: ΟΡΕΙΝΟΣ ΑΞΩΤΗΣ (Γιώργος Μανωλάς) – email: giorgos.manolas@yahoo.gr

Στον Κυνίδαρο υπήρχαν οι σαρωνάδες, δηλαδή αυτοί που έφτιαχναν τις σαρωνιές (σκούπες από βούρλα). Η Μπελερίνα ήταν η πιο ξακουστή σαρωνού, αλλά και η Κεραμιώταινα και η Ανουσούλα. Το Μάη μαζεύανε τα βούρλα από τα ποτάμια. ….. Τα βούρλα οι Κυνιδαριώτες και οι Κεραμιώτες τα μαζεύανε από τις Βουρλάδες, του Ροδινού τον ποταμό, στ’ Ακρωτήρι, στη Παχιά Άμμο και στον Αμμίτη. Τους Κυνιδαριώτες για να τους πειράξου τους έλεγαν:

«σαράντα σαρωνιέ , σαράντα πενταροδεκάρες»

Η Βοντορήνη (Ειρήνη Ι. Μάρκου ) από την Απείρανθο έλεγε για τους σαρωνάδες:

… “ο νους μου είναι τη μια στον Καλαντό , την άλλη στον Λυώνα
Την άλλη στον Κυνίδαρο , στου βρούλου τον κοιτώνα
Πο κει εννιέται η βρουλιά και είν’ τση βρουλιάς ο τόπος
Η τέχνη και το κάμωμα τση σαρωνιάς ο τρόπος
Εκεί πο βρουλομπλέκανε τα βρούλα στα δαχτύλια
Κι εβγάνα ντα στο μεστωμά σ’ ώρα γλυκιά κι ανήλια
Και κάναε τσι σαρωνιές τσι πρασινοβρουλένιες
Στην εποχή που η ζωή ήζε με λίες έγνοιες
Κι εβγαίνανε μες’ στα χωριά και τσ’ εμοσκοπουλούσα
Κι από χωριό ντου σε χωριό ώρες επορπατούσα
Ι’ αυτό το πήραν τ’ όνομα και λεν τζι σαρωνάδες
Κι είναι κι επόμεινε ντωνε από καιροί χιλιάδες
Τση σαρωνιάς το κάμωμα θα χουνε πάντα στίμα
Μες στων Αξωτώ τη μιλιά στσι γλώσσες και στη ρίμα”.

Από δημοσίευμα του Νίκου Κεφαλληνιάδη στα Ναξιακά Χρονικά

 

Advertisements

Η “τοπική τηλεόραση” της Ελληνικής περιφέρειας κοπιάρει και εκ-παιδεύει !!!

Ο Κώστας Χατζής είπε σε κάποια του συνέντευξη ότι: “εγώ δεν είμαι τραγουδιστής, αλλά τραγουδοποιός και με την γαϊδουροφωνάρα μου δεν κάνω τίποτα’ άλλο από το να υπηρετώ τον λόγο, τον στίχο”!!!
Οι αιτίες για να προβληματιστεί κανείς, αλλά και τελικά να απαξιώσει μουσικές τηλεοπτικές εμφανίσεις και προβολής δήθεν παραδοσιακής μουσικής με τον πλασματικό τίτλο “νησιώτικα”, που εφηύραν εδώ και πολλά χρόνια οι εμπορικές δισκογραφικές εταιρείες, είναι πάρα πολλές.
Αφορμή όμως γι’ αυτή την ανάρτηση αποτελούν εκπομπές που έχουν παραχθεί με τη συμμετοχή χορευτικών ομάδων από εθνικοτοπικούς Συλλόγους και ντόπιους οργανοπαίχτες κυρίως μικρής και νεαρής ηλικίας με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.
Τα 13άχρονα και 14χρονα μέλη Πολιτιστικών μάλιστα Συλλόγων τι τάχα να εισπράττουν  από αυτή τους τη συμμετοχή στην τηλεοπτική εκπομπή;

Αύριο, το γνωρίζω κι εγώ σαν εκπαιδευτικός, ότι στο σχολείο τους μέσα από διάφορα και διαφορετικά μαθήματα θα εισπράξουν εντελώς διαφορετικές αξίες για τη ζωή από γλωσσικά και άλλων ειδικοτήτων μαθήματα. Μια ζωή που με τους στίχους που ακολουθούν θα τους γίνει κόλαση!!! Σύγχυση λοιπόν!!! Και η οικογένεια τι ακούει, με τι τραγούδια χορεύει;  Είναι βασικό το ερώτημα και η απάντηση είναι: “Αμ!! Τι άλλο από ΄΄νησιώτικα΄΄”; Συνέχεια

Και πάλι “ο σκοπός του Γάμου ή της Νύφης”

Συμβαίνει πολλές φορές να επανέρχεσαι σε ένα θέμα, για το οποίο πίστευες ότι έχεις πει, γράψει, συζητήσει αρκετά, ώστε να γίνει κατανοητή η αλήθειά του (σου). Κατανοώ (με συμπάθεια) επίσης αυτούς που χρησιμοποιούν την λέξη – όρο «εξέλιξη» για να ερμηνεύσουν νέες καταστάσεις για παλαιά φαινόμενα, γεγονότα και πράξεις, αλλά καλό θα ήτανε να αναλαμβάνει ο καθένας συντελεστής την ευθύνη της μετάλλαξης υπογράφοντας την παράστασή του και όχι να εκτίθεται μέσω μιας αφίσας στην οποία αναγράφεται το βαρύγδουπο: “ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ” για μια χορευτική κατάσταση – αναπαράσταση επί θεατρικής σκηνής (επιμελητές του χορού και μουσικοί)!!!
Αυτό αφορά επίσης και ένα πραγματικό γεγονός όπως ο γάμος και κυρίως τον μουσικό στην προκειμένη περίπτωση.
Το παράδειγμά μας και πιο συγκεκριμένα, κι όχι μοναδικά, είναι ο σκοπός του Γάμου ή της Νύφης για τους Κυκλαδίτες ή Γκιουζαέρι ή Πατινάδα του Γάμου για την στεριανή Ελλάδα ή……, ο οποίος είναι ΔΡΟΜΙΚΟΣ και ΜΟΝΟ σκοπός μιας προσωπικής μέγιστης διαβατήριας τελετουργίας, αλλά και κοινοτικής εκδήλωσης συνάμα!!!!!!

https://xoroballomata.wordpress.com/2016/07/10/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%87%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%8C%CF%82/

σημ.:
εξέλιξη = αλλαγή κατάστασης (πορεία, μετάλλαξη) κι όχι προοδευτική αλλαγή (βελτίωση με θετικό πρόσημο) λόγω νέων συγγενών ή παράπλευρων διαφοροποιήσεων με συντελεστή χρόνου. Αρκετές φορές η εξέλιξη είναι αντιστρόφως ανάλογη μιας νέας κατάστασης αλλά με θετικό πρόσημο.

Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής στο Αγερσανί της Νάξου

Αναδημοσίευση από το blog:

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Η περίοδος των Χριστουγέννων με αυτή του Πάσχα θεωρούνται για την χριστιανοσύνη οι πιο σημαντικές θρησκευτικές περίοδοι του χρόνου.
Για το λόγο αυτό γύρω από αυτές τις περιόδους δημιουργήθηκαν πολλά έθιμα του λαϊκού και θρησκευτικού εορτολογίου.
Στις Κυκλάδες οι εορτασμοί του «Δωδεκαημέρου» (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνεια) έχουν έναν μοναδικό, ιδιαίτερο χαρακτήρα ο οποίος ποικίλλει  από νησί σε νησί.
Σήμερα τα έθιμα αυτά στη Νάξο αποτυπώνουν παλιές συνήθειες και ξυπνούν νοσταλγικές στιγμές.
Κάποια παρασύρθηκαν στη λαίλαπα του χρόνου, άλλα πάλι παραμένουν αναλλοίωτα… Τα έθιμα των Χριστουγέννων της Πρωτοχρονιάς αλλά και των Φώτων διαφέρουν, ελάχιστα όμως, από χωριό σε χωριό…  Κάλαντα, χοιροσφάγια, καλικάτζαροι, χριστόψωμα και κουκουλομαεριές συνθέτουν το χριστουγεννιάτικο κλίμα στη Νάξο.

Γράφει η Φιλίππα Καραμπάτση στην εργασία της με θέμα «Λαογραφική Συλλογή εκ του χωρίου Άγιος Αρσένιος που έγινε τα Χριστούγεννα του 1968 και έχει μεταφερθεί στο βιβλίο του Ν.Κεφαλληνιάδη: ΓΕΡΣΑΝΙ ΝΑΞΟΥ».
Την παραμονή των Χριστουγέννων ζυμώνουμε τα Χριστόψωμα που είναι πούλοι, μακρουλά ψωμιά για να τά ‘χουμε να τα δώσουμε σ’ αυτούς που λένε τα κάλαντα. Την παραμονή των Χριστουγέννων σφάζουμε και τους χοίρους. Συνέχεια

Προς Ανάρρωση [4]: «Σκοπός του Γάμου»: χορευτικός σκοπός;

Αρκετά χρόνια τώρα ο “Σκοπός της νύφης” («Σκοπός του Γάμου»), από δρομικός σκοπός και μόνο (την ημέρα του γάμου) έχει γίνει χορευτικός και μάλιστα σαν πρώτος σκοπός του γλεντιού του γάμου.
Κι όμως ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΚΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΧΟΡΕΥΤΕΙ!!!

Μάλιστα όταν ένας βιολάτορας δεν έπαιζε καλά για να ικανοποιήσει τη χορευτική διάθεση του “πελάτη του”, οι άλλοι “συνάδελφοί” έλεγαν γι’ αυτόν, πως: “αυτός παίζει τον σκοπό του γάμου”.
Αυτό που ακούμε λοιπόν στο βίντεο αυτό είναι μια νέα αυθαίρετη κατάσταση με γύρισμα σε μπάλλο μακριά από κάθε παραδομένο κοινοτικό κανόνα.

Αυτά που αναφέρονται εδώ είναι γνωστά στους παλιούς λαϊκούς οργανοπαίχτες της Νάξου. Αυτή η νέα κατάσταση έχει γίνει πλέον “παράδοση” για τους νεότερους (χορευτές κι οργανοπαίχτες), οι οποίοι όμως αγνοούν αυτό που παραδόθηκε και μάλιστα δεν “σηκώνουν και κουβέντα”.
Επίσης, αυτός ο άκριτος νεωτερισμός των Ναξίων οργανοπαιχτών έχει επιδράσει και στα ανά την Ελλάδα αντίγραφα που αφορούν παραστάσεις χορευτικών ομάδων, οι οποίες χορεύουν τον Σκοπό του Γάμου (Νύφης) ούτε καν ως Συρτό αλλά Μπάλλο!!!!!



Στη συνέχεια (στο επόμενο βίντεο) ο Σκοπός του Γάμου εμφανίζεται ως Μπάλλος και μάλιστα της Κύθνου. Η εκτέλεση όμως που ακούγεται  είναι από δίσκο LP της Δ. Στράτου Νο 4 και έχουν παίξει Αξώτες οργανοπαίχτες κ.ά. [ο Κινιδαριώτης Γιώργος Κονιτόπουλος (Θεός) βιολί και ο Απεραθίτης Π. Μάρκου τραγούδι] και επομένως Αξώτικη απόδοση κι όχι Κυθνιά :

Από το 3′ 01» και μετά!!!!!!!

Σχόλιο της Μαρίας Ξεφτέρη:
“Και να προσθέσω σε αυτές τις καίριες και επίκαιρες παρατηρήσεις του κ. Σπηλιάκου ότι κάτι ανάλογο δε παρατηρούμε και με την «πατινάδα», που ως σκοπός αρχικά του τραπεζιού, ως σκοπός δρομικός, έχει μεταλλαχθεί σε εναρκτήριο χορό στα γλέντια, στα πανηγύρια κ.λπ.; Αναρωτιέμαι, πώς συντελέστηκε αυτή η αλλαγή στους κανόνες; Σαφώς και ήταν πάντα αναπόσπαστο κομμάτι του γλεντιού, πότε όμως οι χορευτές απώλεσαν τη συνείδηση της λειτουργίας αυτού του σκοπού…;”

Γλέντι Στον Κινίδαρο της Νάξου (Αη Γιωργιού 2014) ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΣΧΟΛΙΑ

Προς Ανάρρωση [2]_η «ΒΛΑΧΑ» ΝΑΞΟΥ πού ‘γινε ΑΞΩΤΙΚΟΣ ΜΠΑΛ(Λ)ΑΡΙΣΤΟΣ

Καμιά φορά (ελπίζω να ισχύει το “καμιά φορά”) δημιουργείται σύγχυση από τις καταγραφικές εκδόσεις τραγουδιών, όταν μάλιστα η καταγραφή γίνεται από γεωγραφική απόσταση ή από το άνετο περιβάλλον ενός γραφείου.

…………………………………………………………………………………………………..

*** Τραγούδι της «Βλάχας» στον γνωστό σκοπό με τους στίχους: «Θα κατέβω στην Τραγαία».
Απόσπασμα εκτέλεσης σε ζωντανή εκπομπή της ΕΡΑ2 και ΕΡΑ5 στον «ΙΑΝΟ». Παίζουν και τραγουδούν: Γιάννης Ζευγόλης, Κώστας Σιδερής, Ουρανία Λαμπροπούλου και Ασπασία Στρατηγού.

…………………………………………………………………………………………………..

Αυτό επιτείνεται όταν κάποιος σκοπός αποσυνδέεται (για να μελετηθεί) από την τρισυπόστατη αρχική του μορφή (όταν συνέβαινε τούτο), δηλ. ΜΕΛΟΣ – ΛΟΓΟΣ –ΚΙΝΗΣΗ.
Αυτή η αποσύνδεση ήτανε φυσικό να γίνει και μάλιστα σε πάμπολλες περιπτώσεις. Μια από τις αιτίες γι’ αυτό, υπήρξε η ανύπαρκτη σχεδόν επικοινωνία μεταξύ της “δεύτερης ύπαρξης” του χορού (του χορού των εσωτερικών μεταναστών στα αστικά κέντρα) και των χορευτικών σκοπών που “έμπαιναν” για εγγραφή στα δισκογραφικά studios !!!! Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: