• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 17 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Δεκέμβριος 2016
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Διαχείριση

Ο αποχαιρετισμός του ναύτη (Τ’ αέρι) (Αριστ. Προβελέγγιος – Σίφνος)

Όταν η λόγια ποίηση ενδύεται την εμπνευσμένη δημιουργία ενός ιεροψάλτη, παραδίδει λαϊκό άσμα, ως πλούτο ενός τόπου!!!

 

 

Άλλες δυο αποδόσεις από Σιφνιούς οργανοπαίχτες και τραγουδιστές!!!
α) Στην ανάρτηση στο Youtube (Sοphia Siphnos) αναφέρεται:
«ο Λευτέρης τραγουδάει το μελοποιημένο ποίημα του Αριστομένη Προβελέγγιου «Τ αέρι» σε εκδήλωση του Π.Σ.Σ. για τον Σιφνιό ποιητή».

 

β) Παίζουν και τραγουδούν οι Σιφνιοί  Σπύρος  και  Γρηγόρης Λεμπέσης

«Ο Εκατόλογος» στον Κινίδαρο της Νάξου

%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3%ce%b3-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%aeΑπόσπασμα από: “Το Δημοτικό Τραγούδι εις τον Κινίδαρον” (σ. 702-704)

4… «Ο Κινίδαρος είναι εκ των πλέον πιστών εις τας παραδόσεις του χωρίον της Νάξου.
Τούτο, ασφαλώς, το οφείλει όχι μόνον εις τον συντηρητικόν χαρακτήρα των κατοίκων του αλλά και εις την έως σήμερον απομόνωσίν του και την έλλειψιν επικοινωνίας με τα άλλα χωρία και τον έξω κόσμον. Ο αμαξιτός δρόμος τον οποίον προανεφέραμεν, μόλις τελευ­ταίως ηνοίχθη. Αυτό επέτρεψεν εις τον Κινίδαρον να μείνη επί έτη έως σήμερον μακράν της επιδράσεως του συγχρόνου μοντέρνου πολι­τισμού και να διατηρήση μετά πάροδον τόσων ετών αγνά και αμόλευτα τα ωραία ήθη και έθιμά του.
Ο Κινίδαρος είναι το χωρίον της φιλοξενίας και της διασκεδά­σεως. Ο ξένιος Ζευς, ο οποίος ελατρεύθη 5επί του γειτονικού όρους του «Ζας του Κινιδάρου», ουδέποτε εγκατέλειψε τον θρόνον του από το φιλόξενον χωρίον.
Ο χορός και τα «βιολιά» αποτελούν το πάθος των κατοίκων του. Όχι μόνον κατά τας μεγάλας εορτάς και εις τας πανηγύρεις, αλλά και εκάστην Κυριακήν -κατά το θέρος σχεδόν καθημερινώς – οι Κινιδαριώτες συναθροίζονται εις την πλατείαν του χωρίου και «νυχτοξημερώνονται» χορεύοντες. Κάθε Κινιδαριώτης είναι και ένας «Ζορ­μπάς»!!. Το πάθος των ακριβώς αυτό προς την μουσικήν και τον χορόν και την διατηρουμένην αυτήν μεγάλην μουσικοχορευτικήν παράδοσιν επιθυμών να δικαιολογήση και ο προαναφερθείς, όπως είδομεν θρύλος, ισχυρίζεται ότι:«Οι Κινιδαριώτες βαστάνε από φυλή οργανοπαιχτών, τραγουδιστών και χορευτών».
Πράγματι ακόμη και τα επίθετα των κατοίκων του χωρίου προ­έρχονται, όπως φαίνεται, εξ ονομάτων λαϊκών οργάνων, όπως Τουμπακάρης – από το τουμπάκι – και Τσαμπουνάρης – από την τσαμπού­να. Όπως δε μας επληροφόρησαν οι γέροντες του χωρίου: «Παλιότερα, που δεν υπήρχανε τα βιολιά ή με τα τσαμπουνοτούμπακα ήθελαν να χορεύουνε ή με τα τραγούδια».
Από εδώ ακριβώς επήγασε και η ανάγκη της απομνημονεύσεως και διατηρήσεως πολλών δημοτικών τραγουδιών υπό των κατοίκων του, δια να τα τραγουδούν – ελλείψει μουσικών οργάνων – προς συνοδείαν του χορού. Εξ αυτού δυνάμεθα να δικαιολογήσωμεν και το γε­γονός της υπάρξεως εις τον Κινίδαρον τόσων πολλών παραλλαγών ε­νός και του αυτού, πολλάκις, τραγουδιού. Πρέπει όμως να σημειώσωμεν, ότι οι Κινιδαριώτες δεν δέχονται παθητικώς το δημοτικόν τραγούδι, αλλά μετέχουν εις αυτό δημιουργικά, προσθέτοντες ή αφαιρούντες εις αυτό, αναλόγως προς το καλλιτεχνικόν των «γούστο»…»
…………………………………………………
Σημ.: Η συλλογή των τραγουδιών οφείλεται στο ζεύγος δημοδιδασκάλων του χωριού, στο οποίο υπηρέτησαν κατά την περίοδο πριν το 1963 (έτος έκδοσης της συλλογής από τον Ν. Κεφαλληνιάδη) Νικολάου και Ειρήνης Δημητροκάλλη.

Ηχητικό απόσπασμα:

 

ΟΙ ΚΥΚΛΑΔΕΣ σε Compact “σεμιναριακά μαθήματα”.

Οι χοροί και τα τραγούδια των ανθρώπων που δημιούργησαν τον δικό τους

μα και Αιγαιοπελαγίτικα συγγενικό, λαϊκό πολιτισμό.

Βλέπω προσκλήσεις από φορείς με βαρύγδουπους τίτλους και καλούν σε σεμινάρια όπου θα εισηγηθούν και χορούς π.χ. «ΚΥΚΛΑΔΩΝ» ή «ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ», ενώ σε ότι αφορά τις υπόλοιπες περιοχές εστιάζουν (και σωστά πράττουν) σε ιδιαίτερες περιοχές ευρύτερων πολιτισμικών περιοχών.

Μάλιστα!!!

Kyclades CompactΔηλαδή θέλουν να μας πουν πως, χορολογικά και μουσικολογικά, οι πολυνησίες, οι μικρόκοσμοι των Κυκλάδων ας πούμε, ή των Δωδεκανήσων, είναι συμπλέγματα νησιών που μπορούν να ειδωθούν από αέρος, οπότε: “… μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα και με μυρμήγκια οι ανθρώποι…”.

Δηλαδή το σκεπτικό τους είναι: “ας εξετάσουμε τι συμβαίνει με τις περιοχές που συνορεύουμε πολιτισμικά, αλλά ας ρίξουμε κι ένα τουριστικό προορισμό μέσα προς άγρα ΄΄πελατών΄΄ ”.

Και πάλι μάλιστα!!!

Αγαπητοί, ακόμα και τα τουριστικά περιοδικά της μακρινής Σουηδίας έχουν ειδικά αφιερώματα για κάθε νησί ξεχωριστά των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων κ.λπ..

ΒΕΛΟΣ

Τα παλιότερα χρόνια [όταν ήμασταν εμείς φοιτητές και κάναμε το μάθημα των Ε.Π.Χ. με κλειδοκυμβαλίστρια (sic)] διαβάζαμε βιβλία (1-2 υπήρχαν) που συνοπτικά αναφέρονταν σε χορούς με επί μέρους τίτλους: “Χοροί της Πελοποννήσου (Καλαματιανός, Τσάμικος)  – του Αιγαίου  (Συρτός, Μπάλος)– της Κρήτης (Χανιώτικος, Πεντοζάλη)” κ.ά.

Οι «Πανκυκλαδικές» ή «Πανδωδεκανησιακές» σεμιναριακές συναντήσεις υπήρξαν πράγματι. Έβαλα κι εγώ το χεράκι μου, σε χρόνους όμως, που η επιτόπια συμβιωτική συστηματική επιστημονική έρευνα ήταν ανύπαρκτη ή ήταν στα σπάργανα.

Σήμερα πλέον, δεκάδες νέοι άνθρωποι καταπιάστηκαν με ιδιαίτερες εστίες λαϊκού πολιτισμού και πρέπει να τους δώσουμε βήμα και χώρο. Το ποιός μελέτησε συστηματικά και μπορεί να βγει στο βήμα καθώς και τ’ αποτελέσματα της «δουλειάς» θα το δείξει σιγά – σιγά ο “αμερόληπτος” χρόνος!!!! Η συστηματική επιστημονική έρευνα βέβαια μικρών κατά τόπους κοινοτήτων είναι ακόμα ζητούμενο.

Το 2013 πάλι τα ίδια;

“Σούστα Δωδεκανήσων”, “Μπάλλος Αιγαίου”, “Συρτός Κυκλάδων”;

Νισάφι  πια!!!!

Εκτός κι αν στα μάτια και κυρίως στη σκέψη μας φαίνονται όλα ίδια. Τότε ισχύει το:

“στο σκοτάδι, όλες οι αγελάδες φαίνονται μαύρες”.

Αρέσει σε %d bloggers: