• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 20 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Ιουνίου 2010
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Διαχείριση

Πόσο απέχει η πολιτιστική φτώχεια από την αντίδραση;


Ανάρτηση στο a-naxios.blogspot

Σαράντα χρόνια τώρα μας κατατρώει εκείνο το σύνθημα «επιστροφή στις ρίζες».

Από το “Αρμενάκι” …στην “πιτσιρίκα” και από το “Βιτζηλαιαδίστικο” στο βλαχο-γυφτο-σκυλο-νησιώτικο.

Πόσο απέχει η πολιτιστική φτώχεια από την αντίδραση;

Σαράντα χρόνια τώρα μας κατατρώει εκείνο το σύνθημα «επιστροφή στις ρίζες».
Όσο κι αν εμπεριέχει αξίες πολιτιστικές, στην πράξη λειτούργησε ως άλλοθι στη δήθεν προοδευτικότητα των φορέων και ιδιαίτερα της τοπικής αυτοδιοίκησης και τοπικών συλλόγων, προκειμένου να δικαιολογήσουν την αδράνεια και την έλλειψη οράματος για το μέλλον.
Σπαταλήθηκαν απίθανοι πόροι, οικονομικοί και ανθρώπινου δυναμικού, για να φτάσουμε ( καταντήσουμε ) εδώ που φτάσαμε.
Από το “Αρμενάκι” …στην “πιτσιρίκα” και από το “Βιτζηλαιαδίστικο” στο βλαχο-γυφτο-σκυλο-νησιώτικο.
Έχουν ευθύνη οι τοπικοί φορείς, με ελάχιστες εξαιρέσεις, γιατί συντηρούν και αναπαράγουν αυτά τα φαινόμενα, τα οποία μάλιστα αποτελούν και το μοναδικό περιεχόμενο στις δράσεις τους.
Με ζούλα και βιολιά ( όπως λένε με άρτον και θέαμα ) θεωρούν πως έχουν την κοινωνική νομιμοποίηση να εκπροσωπούν κοινωνίες.
Επειδή μάλιστα οι νέοι, ως το πιο υγιές κομμάτι της κοινωνίας, δεν τους ακολουθεί, με ευκολία τους χαρακτηρίζουν αποπροσανατολισμένους και στην καλλίτερη περίπτωση αδιάφορους.
Δεν μπορούν να κατανοήσουν πως οι νέοι στρατεύονται:
– όταν ανατρέπουν το χθες και σχεδιάζουν με οραματισμό το μέλλον,
– όταν οι μεγαλύτεροι τους διαμορφώνουν υποδομές για να κοινωνικοποιήσουν την εργατικότητα, το ταλέντο και τις επιστημονικές γνώσεις τους.
Έχω ανατρέξει στα προγράμματα και έχω καταγράψει τις δράσεις των τοπικών συλλόγων και δεν μπόρεσα να ανακαλύψω κάποιο χώρο για να προσφέρουν οι νέοι την επιστημονική γνώση τους, το ταλέντο, την ευρηματικότητα και καινοτομία που οι κοινωνίες έχουν ανάγκη για ένα διαφορετικό αύριο.
Το γκάζωμα προς το μέλλον θεωρείται υπέρβαση ορίου ταχύτητας, γιατί οι τοπάρχες θα μείνουν πίσω και οι «ρίζες» δε θα σηματοδοτούν επιστροφή προς τα πίσω, αλλά θα αποτελέσουν το στέρεο κορμό για μια νέα και υγιή κοινωνική ανθοφορία.
Αλήθεια πόσο απέχει η πολιτιστική φτώχεια από την αντίδραση;

………………………………………………………………………………………………………………..

Άλλοι συμφωνούν, άλλοι διαφωνούν, άλλοι καταθέτουν τους δικούς τους προβληματισμούς, σ’ ένα όμως υπαρκτό θεωρητικά και πρακτικά θέμα.

Σχόλιο στην παραπάνω ανάρτηση του blogger «xoroballomata«

Όταν κοιτάς από ψηλά….

  Το «χθες» έχει πάντα και θετικά και αρνητικά. Δεν είναι απαραίτητο να το ανατρέψεις για να στρατευτεί ο νέος. Είναι όμως απαραίτητο να έρθεις κοντά στο νέο, να τον κοιτάξεις στα μάτια, να συνομιλήσεις ισότιμα, να τον αποδεχτείς σαν οντότητα και να του μιλήσεις με ειλικρίνεια κι αληθινά.
Τότε κάτι μπορεί να γίνει.
Τον σπουδάζεις σαν γονιός για να ζήσει μια καλύτερη ζωή από σένα και να γίνει καλύτερος ΑΝΘΡΩΠΟΣ, και μόλις βγει στην αγορά εργασίας, αμέσως εσύ ο ίδιος, ο κάθε γονιός, τον αμφισβητείς και τον χαρακτηρίζεις εύκολα και ανέξοδα περιθωριακό.
Το συντηρητικό και ανεδαφικό «επιστροφή στις ρίζες» ήτανε το σύνθημα του Υπουργείου Παιδείας επί Υπουργίας Γ. Ράλλη το 1980, όταν τα «αθηναϊκά Κολωνάκια» έκαναν την δεύτερη «επανάστασή» τους μετά την υιοθέτηση του πεντάχορδου μπουζουκιού του Μ. Χιώτη. Άνοιξαν τα μπαούλα και ανακάλυψαν κάτω από τα βλήματα των όπλων της χούντας και τα Τσάμικα του Παπαδόπουλου τη φουστανέλα και τη βράκα του παππού.
Επιστροφή; Αν είναι δυνατόν!!!
Γνωριμία και γνώση ΝΑΙ. Γιατί δεν γίνεται να ανατρέψεις κάτι μέσα στην άγνοιά σου.
Η συνέχεια γνωστή!!!
Όλοι ειδικοί, όλοι μάνατζερς πολιτιστικών εκδηλώσεων, όπου διατίθενται ένα σωρό χρήματα για μετακλήσεις πιασάρικων «καλλιτεχνών» και άλλα πολλά – πολλά.
Οι τοπικές κοινωνίες αντί να ενισχυθούν από τον «Καποδίστρια», να απενοχοποιηθούν από τα συμπλέγματα που τους δημιούργησαν οι επιφανείς εσωτερικοί μετανάστες, αντί η πνευματική ηγεσία να κατέβει να συνεργαστεί και να συμπαρασταθεί σ’ αυτούς απ’ τους οποίους άντλησε όλο αυτό το σπουδαίο ανθρωποκεντρικό υλικό της επιστήμης τους, αντί οι Σύλλογοι να γίνουν σύγχρονοι διαχειριστές του ανθρώπινου δυναμικού, που δημιουργεί πολιτισμό, αντί, αντί, αντί …….. δημιουργήθηκαν κεντρικές εξουσίες που βαφτίστηκαν «Δημοτικοί Πολιτιστικοί Οργανισμοί» ή «Νομαρχιακά Γραφεία Εκπαίδευσης και Πολιτισμού».
Που είναι τα στελέχη που δημιούργησε η γενιά μας (αυτή η περίφημη και πολυδιαφημισμένη) για να υπάρχει ένας για κάθε νησί και ένας για κάθε χωριό για να μπορούν να βλέπουν αυτοί το πραγματικό ύψος του Ζα, αλλά και των ανθρώπων.
«Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα και με μυρμήγκια οι ανθρώποι………». Τυχαίο;

Σταύρος Χ. Σπηλιάκος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: