• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 20 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Ιουνίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Διαχείριση

Πρωτομαγιά στον Κινίδαρο της Νάξου


Αρκετά ανεπίκαιρο, αλλά θεώρησα πως έπρεπε έτσι κι αλλιώς να γράψω κάτι, προσδοκώντας να είμαι χρήσιμος.

Ρεπορτάζ της εφημ. "ΤΟ ΒΗΜΑ της Νάξου"

Ρεπορτάζ της εφημ. "ΤΟ ΒΗΜΑ της Νάξου"

Το παρακάτω βίντεο αφορά σε εποχή που δεν έρχονταν ξενικοί, ο κόσμος προσερχόταν στο χορό αυθόρμητα κι η μόνη φωτογραφική και βιντεοσκοπική κάμερα ήταν αυτή του ερευνητή, που έτσι κι αλλιώς έπρεπε να καταγράφει τα πάντα, όταν μάλιστα τότε ήτανε κι αυτός «ξενικός».

ΒΙΝΤΕΟ

«Υπό τα βλέμματα δεκάδων επισκεπτών, αναβίωσε για άλλη μια χρονιά το έθιμο των γαϊδάρων(1), την Πρωτομαγιά, στον Κυνί­δαρο, αλλά και στη Γαλήνη. Ομάδα νέων ανέβασε τα γαϊδούρια από το προηγούμενο βράδυ στις ταράτσες (2)  των σπιτιών, ενώ το μεσημέρι της επόμενης ημέρας και υπό τα φώτα τηλεοπτικού συνεργείου (3), οι ντόπιοι κατέβασαν τα γαϊδούρια από τις στέγες (4).Το γλέντι (5) μεταφέρθηκε στις Δρυάδες, όπου το χορευτικό του Τοπικού Συλλόγου του Κυνιδάρου χόρεψε και παρακινούσε τον κόσμο να συμμετέχει (6), ενώ ακολούθησε διαγωνισμός για τον καλύτερο Μάη. Το βραβείο (Βιβλίο με έξυπνες ιδέες για Κή­πους και Βεράντες) απέσπασε η Κατερίνα Σκουλάξινου. Μάλιστα, το στεφάνι αυτό, όπως είπε και ο Δήμαρχος κ. Νίκος Μαράκης θα στολίσει το Δημαρχείο της Νάξου.

Διοργανωτές των εκδηλώσεων αυτών στον Κυνίδαρο, ήταν οι Τοπικοί φορείς, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Νάξου.

Να σημειώσουμε ότι κάποια από τα γαϊδού­ρια που βρέθηκαν στον Κυνίδαρο προερχό­ταν από άλλα χωριά»…..

Σημειώσεις:

1. Δηλαδή, υπάρχει έθιμο των γαϊδάρων; (Και μιας κι αφορά στη Νάξο, καλύτερα αντί γαϊδάρων – (γ)αδάρων).

2. Γράφε, δώματα.

3. Ημέρα ήτανε, αλλά εδώ ο συντάκτης του ρεπορτάζ θέλει να προσδώσει λαμπρότητα στο γεγονός του «εθίμου» αλλά και της παρουσίας, ως ο ύψιστος, του τηλεοπτικού συνεργείου.

4. Μια φορά, λοιπόν, κι έναν καιρό σε πολλά μέρη, τα δώματα κατασκευάζονταν με τον ίδιο τρόπο (βλ. τουλάχιστον στις Κυκλάδες), όπως περιγράφονται στο σχετικό κατατιθέμενο απόσπασμα, Δώμα (στέγη)κι όπως θυμούνται ακόμα και μερικοί νεότεροι (Σαντορινιοί), που κάποιος φωτισμένος δάσκαλος τους το έμαθε στο σχολείο (“το «μπίλιασμα» δάσκαλε, εμείς στη Σαντορίνη το κάναμε το Σεπτέμβρη”). Σημειώστε στο σημείο αυτό, πως υπάρχει, εδώ και πολλά χρόνια, μάθημα στο Δημοτικό Σχολείο που αφορά στην τοπική ιστορία. Βέβαια για ορισμένους από μας, ιστορία είναι μόνο, ο Γύρουλας, τα Ύρια, οι Κούροι, η μονή του Τιμίου Σταυρού κ.λπ. κι όχι η ζωή και ο αγώνας των απλών καθημερινών Αξιωτών. Πόσες ώρες αγωνίες πέρασαν οι παππούδες μας, μεταφέροντας το τενεκαδάκι πέρα δόθε για να πιάσουν τις σταλαματιές νερού που πέρναγε από το άνοιγμα που δημιούργησε η ρίζα του χόρτου που δεν είχε φάει ο γάδαρος την άνοιξη.

5. Γλέντι λοιπόν το ανεβοκατέβασμα των γαδάρων που κάποιοι Κινιδαριώτες τα παλιότερα χρόνια αποφάσισαν να θυμηθούν, χωρίς οι νεότεροι να κάνουν τον κόπο να πουν στους ακόμα νεότερους που χειρίζονται τις τηλεοπτικές κάμερες και κάνουν το ρεπορτάζ την πραγματική ιστορία.

6. Από πού μεταφέρθηκε στις Δρυάδες (Ντρυάδες καλύτερα κε ρεπόρτερ) και αφού χόρεψε το χορευτικό, γιατί παρακινούσε τους υπόλοιπους (τους ξενικούς θα εννοεί) να χορέψουν. Από το κέντρο του χωριού είναι δεν είναι 500 μέτρα οι Ντρυάδες. Και πρόλαβε και χάλασε το γλέντι;

Γάδαροι, κόσμος, επισκέπτες, βίντεο, φωτογραφίες, το αδιαχώρητο, χορευτικά, τηλεόραση. Φτιάξτε κι ένα αρχιτεκτονικό μοντέλο παλιού δώματος σε κάποια μεριά του χωριού για να μαθαίνουν κι οι νεότεροι, αλλά να καταλαβαίνουν κι επισκέπτες και τα τηλεοπτικά συνεργεία, ότι το κεντρικό «ΠΡΟΣΩΠΟ» σ’ αυτό το «δρώμενο» δεν είναι ο γάδαρος που καμαρώνει στα δώματα, αλλά ο άνθρωπος.

Όταν όμως δημιουργείς ο ίδιος πολιτιστικό κενό, αυτό το κενό έρχεται και το καλύπτει η τηλεόραση, η οποία βγάζει χρήματα από τη δική σου πλέον κονσέρβα. Τι να πει κανείς. Κανάλι «ΖΕΥΣ»: Αφού ο Ζας της Νάξου κι ο μικρός του Κινιδάρου μας καμαρώνουν!!!  ΒΙΝΤΕΟ

Advertisements

2 Σχόλια

  1. ακομα δεν εχο καταλαβει γιατι γινεται αυτο το εθιμο. θα μου πει κανεις;;;;;

  2. Πλέον το (όποιο) δρώμενο αποκτά σημασία μόνο όταν καλύπτεται τηλεοπτικά. Αποκτά γόητρο, κύρος. «Ξέρεις, μας έδειξε και η τηλεόραση. Ξέρεις, βγήκαμε στην τηλεόραση»… Να το πω «πολιτισμική ανασφάλεια»; Δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοιος όρος, αλλά μάλλον κάτι τέτοιο ισχύει σε τέτοιες περίπτωσεις… 😦

    Επιπλέον… κάτι που με ενοχλούσε πάντα και ακόμα με ενοχλεί… Γιατί ο χορευτής είναι «αναγκασμένος» να παρακινεί τους «παριστάμενους»; Γιατί δεν αφήνουν επιτέλους τους χορευτές στην ησυχία τους; Να χαρούν το χορό τους; Υπάρχει μεγαλύτερο κίνητρο για τους θεατές από αυτό; Πόσες φορές έχω υπάρξει θεατής… αυτό που με παρακίνησε να σηκωθώ να χορέψω δεν ήταν το «με το στανιό» κέλευσμα του χορευτή, αλλά αυτό που έβλεπα μπροστά μου και η επιθυμία μου να γίνω μέρος του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: