• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 20 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Ιουνίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Διαχείριση

Απ’ την Πρωτομαγιά στη γιορτή του Κληδόνου (στη Νάξο)


Κλήδονας (αρχαιότητα)

Κλήδονας (αρχαιότητα)

«Στις 24 Ιουνίου ο λαός γιορτάζει τον Κλήδονα. Είναι η μέ­ρα που η εκκλησία γιορτάζει την γέννηση του Ιωάννη του Προδρόμου. Γι’ αυτό κι ο λαός τη μέρα αυτή την ονομάζει «τ’ Αι – Ιαννιού του Κληδόνου».
   Τα κύρια χαρακτηριστικά της γιορτής αυτής, που αρχίζει απ’ το βράδυ της παραμονής, είναι τα πειράγματα, τα αστεία, τα γέλια και η μαντεία.

Oι εκδηλώσεις αρχίζουν απ’ την παραμονή. Βασική εκδή­λωση της γιορτής είναι το κάψιμο του Μάη, που γίνεται μόλις σουρουπώσει.Μάηδες ονομάζουν τα λουλουδένια στεφάνια που φτιά­χνουν την πρωτομαγιά και τα κρεμούν πάνω απ’ τις πόρτες των σπιτιών. Οι παλαιοί έφτιαχναν το Μάη έτσι: «εβάνανε μά­πες, ένα μπράτσο συκιάς με έρινα, μια γκεφαλή σκόρδο, αστά-χυα του εννημάτου, μπλαστρό με σταφύλι, και καρυδιά με κα­ρύδι. Την ώρα που κρεμνούσαν το Μάη έριχναν τουφεκιές στον αέρα (εσμπαραίνανε).

Το στεφάνι αυτό έμενε κρεμασμένο ως το βράδυ της παρα­μονής του Κληδόνου και κανένας δεν έπρεπε να το αγγίξει, γιατί θα μαγευόταν.

Κι όταν πια το στεφάνι του Μάη (ο «Μάης», όπως λέγεται) είναι έτοιμο κι αφού ακόμη το στολίσουν με κλώνο κυπαρισσιού, καρυδιάς και συκιάς που πρέπει νάχει τόσους καρπούς, όσα είναι και τα μέλη της φαμίλιας, το κρεμάνε, τραγουδώντας, στη θέση, που παραπάνω είπαμε.

Ο περσινός “Μάης”, αν ακόμα σώζεται ξεκρεμιέται και φυλάγεται για να καεί με τη ρακή στις 24 του Ιούνη, τ ‘ Άη Γιάννη του Κλήδονα.

Σε παλιότερα δε χρόνια, μετά το κρέμασμα, του στεφανιού, ο νοικοκύρης ή ο αγαπητικός του σπιτιού, έριχνε τόσες πιστολιές, όσα ήτανε και τα μέλη της οικογένειας. Όλα τούτα γίνονται την παραμονή, μετά το δύσιμο του ήλιου, τη δε Πρωτομαγιά με σκοπούς χαρούμενων δημοτικών τραγουδιάν πάνε στις μάντρες, που το στρώνουν στο φαγοπότι και το χορό».

«Σκαλιώτης» (Εφημ. «Απείρανθος» αρ. φ. 3, Μάϊος 1933).

 Περισσότερα κείμενα στο: Του Κληδόνου [«ΝΑΞΙΑΚΑ», έτος 1ο, τ. 2, Μάης – Ιούνης 1985  ]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: