• Αρχείο κατά κατηγορία

  • Αρχείο κατά μήνα

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Μαζί με 20 ακόμα followers

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Ιουνίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Διαχείριση

Ο Συρτός και ο Μπάλλος στη Νάξο. Συμβολή στη Χορολογική έρευνα


ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ 

Χορευτική παρασταση (επίκρουστη πλάκα - Απείρανθος) (περ. "ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ" 4, 1990)

Χορευτική παρασταση (επίκρουστη πλάκα - Απείρανθος) (περ. "ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ" 4, 1990)

Ερευνητικό Πρόγραμμα

Η έρευνα των δομικών στοιχείων «του Συρτού και του Μπάλλου της Νάξου».

Έρευνα ως συμβολή στην έρευνα του Νεοελληνικού Χορού στον ορίζοντα της Χορολογίας.

Έρευνα σε συνάρτηση και άμεση επαφή με την γενική και τοπική χορευτική πράξη.

Έρευνα του θέματος ως προβλήματος συστήματος σχέσεων με ιστορικό προφίλ, κοινωνικά και πολιτιστικά ουσιώδη χαρακτηριστικά με τοπολογικό και γενικό ορίζοντα ως φαινόμενο.

Έρευνα των δομικών στοιχείων ως διαδικαστικών στοιχείων της αρχιτεκτονικής του χορευτικού φαινομένου στη Νάξο, δηλαδή τοπολογικά όπου τόπος σημαίνει σημείο αποκρυστάλλωσης, σαφήνειας και ευκρίνειας, όπως και σημείο χορολογικής διεργα-σίας στον ευρύτερο εθνικό ορίζοντα.

Στοιχειώδης ανάλυση των ιδιαζόντων και συνθετικών χαρακτηριστικών του φαινομένου.

Υποθέσεις και Προβληματική

Στροφή της έρευνας προς τις πηγές, τις τοπικές βάσεις του Νεοελληνικού Χορού ε-παγωγικά και παραγωγικά με κέντρο ενότητας την παράδοση.

Διάγνωση αυτής της ενότητας επί τη βάσει της πολλαπλότητας και πολυμορφίας του Νεοελληνικού Χορού ως ιστορικού και κοινωνικού φαινομένου με ευρετικό διάγραμ-μα το τοπικό υποσύστημα.

Το χορευτικό φαινόμενο ως δήλωμα αυτοσυνειδησίας, εθνικής λαϊκής ταυτότητας και ιστορικής προσωπογραφίας.

Κριτική επεξεργασία της τοπικής χορολογικής εστίας καθ΄ οδόν προς τη γενική πολιτιστική φυσιογνωμία και παράδοση.

Μέθοδος

Προεξάρχουσα μέθοδος κατά την πρώτη φάση της βασικής έρευνας υπήρξε η μέθοδος των Φυσικών Επιστημών, δηλαδή του πρωτοκόλλου, της υπόθεσης και της στα-διακής συστηματικής γενίκευσης και θεωρητικοποίησης.

Εξ ίσου σημαντική θέση κατέχει η φιλολογική μέθοδος.

Η ερμηνεία, κατανόηση και συστηματοποίηση των τοπικού χορευτικού φαινομέ-νου της Νάξου επέβαλαν την Ιστορική κριτική μέθοδο όπως επίσης την Αναλυτική (στοιχειώδης Ανάλυση, Γλωσσανάλυση, Τοπολογία) τις Συνθετική, Γενετική, Φαινο-μενολογική, και Διαλεκτική (Συστήματα Σχέσεων, Κοινωνικοί συσχετισμοί, Μορφω-τικές, Πολιτιστικές, Παιδαγωγικές σχέσεις) Μεθόδους.

Η συνάντηση Μεθοδολογικού Πλουραλισμού και Μονισμού δεν έχει χαρακτήρα εργονομικό, αλλά συστηματικό και μεταθεωρητικό μέσα στον ορίζοντα της χορολογίας.

Δεδομένου ότι η Χορολογία του Νεοελληνικού Χορού βρίσκεται στις απαρχές της γι’ αυτό η προσφερόμενη ελευθερία στην επιλογή των μεθόδων πρέπει να στηρίζεται σε στέρεη μεθοδολογική αυτεπιστασία ούτως ώστε να μην αποπροσανατολίζεται ού-τε η έρευνα ούτε το φαινόμενο με την μέχρι τώρα ισχύουσα προεπιστημονική ελα-φρότητα και αβεβαιότητα.

Αυτή η προϋπόθεση ως Tribunal κρίσης , κριτικής και συστηματοποίησης όφειλε να έλθει σε επαφή με τη Φιλοσοφία ως Επιστήμη Θεωρίας της Επιστήμης και να στρέφεται προς κέντρα Αρχών και Νόμων όπως αυτά έχουν ήδη θεμελιωθεί από τη σύγχρονη Δεοντική.

Εργονομία

Το καταγραφικό μέρος απετέλεσε μια πολύχρονη αυτοψία του φαινομένου και μια επίμονη και επίπονη ανακάλυψη των πηγών, ενώ χρησιμοποιήθηκαν οι παρακάτω τεχνικές:

α. της συνέντευξης (κλειστή-ανοιχτή) βάση ερωτηματολογίου,

β. η συστηματική παρατήρηση χορευτικών γεγονότων και πράξεων,

γ. η πολυετής συμμετοχή σε χορευτικά γεγονότα και πράξεις,

δ. η καταγραφή και αποτύπωση τραγουδιών, χορευτικών πράξεων, δρωμένων και συζητήσεων (Video, φωτογραφία, μαγνητόφωνο, κείμενο),

ε. η συζήτηση, συμβίωση για μεγάλα χρονικά διαστήματα με τους κατοίκους του υπό έρευνα χορολογικού κέντρου με σκοπό την καλύτερη δυνατή βίωση του φαινο-μένου, αλλά και την καλύτερη δυνατή κατανόηση των χορευτικών σχέσεων ως κοινο-τικής δράσης και

ζ. Η εξαντλητική συλλογή, καταγραφή πληροφοριών και αναλύσεων από χειρόγρα-φα, επιστημονικά άρθρα και μελέτες Ναξίων και μη επιστημόνων.

Η επιλογή έγινε με βάση την ομοιογένεια της περιοχής ως προς:

την καταγωγή και την ιστορική συνέχεια,

την κοινωνική δομή,

την γεωγραφική ενότητα,

την οικονομική οργάνωση – εργασία και

την πνευματική και θρησκευτική παράδοση, γλώσσα, ήθη και έθιμα.

Χρόνος – τόπος

Η συστηματική έρευνα πραγματοποιήθηκε από το 1987 έως και το 1994.

Όσον αφορά τον συντελεστή «τόπος» διεξήχθη α) στο νησί της Νάξου με ερευνητικό κέντρο το χωριό Κινίδαρος, β) στα χωριά Κωμιακή (Κορωνίς), Κόρωνο (Βόθροι), Απεράθου και Φιλώτι με σκοπό την εξασφάλιση της δυνατότητας σύγκρισης και συ-στηματικής τεκμηρίωσης ελαχιστοποιώντας την πιθανότητα του λάθους και γ) στην Αττική (Γαλάτσι, Ηλιούπολη, Πατήσια και Αγίους Αναργύρους) όπου κατοικούν σήμερα οι «εσωτερικοί Νάξιοι μετανάστες» και εδρεύουν οι πολιτιστικοί Σύλλογοί τους.

Πρωτογενές καταγραφικό υλικό της παρούσης έρευνας απετέλεσαν τα πρωτόκολλα και τα χειρόγραφα. Το υλικό των πρωτοκόλλων μετά την συστηματική του συγκέντρωση απετέλεσε και το υλικό πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η θεματοποίηση, ανάλυση και ερμηνεία με βάση τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν.

Συμπερασματικές Γενικεύσεις

1. Το χορευτικό φαινόμενο στην υπό έρευνα περιοχή αποτελεί ένα άκρως σημαντικό στοιχείο του λαϊκού πολιτισμού και της λεγόμενης κοινωνικής ζωής.

2. Αυτό το φαινόμενο μετά την υπαγωγή του στην ερευνητική διαδικασία παρουσιάζει γενικά χαρακτηριστικά, ιδιοτυπία, διαφοροποιήσεις και τάσεις οι οποίες οδηγούν σε μια συνολική θεώρηση των χορευτικών παραδόσεων της Νάξου.

3. Συρτός και Μπάλλος συνιστούν κεντρικούς άξονες μιας χορολογικής, χρονολογικής, εθιμικής, κοινωνικής και συλλογικής διαδικασίας και επομένως αποτελούν ένα καθαρό χορολογικό και ιστορικό διάγραμμα για την κατανόηση ολόκληρου του χο-ρευτικού φαινομένου της Νάξου.

4. Συρτός και Μπάλλος αποτελούν επίκεντρα και συνοπτικά κέντρα κύκλων λαϊκής χορευτικής παράδοσης και επομένως ευρετήρια μεγάλης και αποφασιστικής σημασίας για την ερμηνεία και κατανόηση του γενικού φαινομένου.

5. Στο τραγούδι διαπιστώνεται ελληνικός συγκρητισμός, που ακολουθεί διάφορες οδούς κατά τους άξονες Ανατολή – Δύση, αλλά και Δύση – Ανατολή, Νότος – Βορράς και που με την αφομοιωτική δύναμη του χορολογικού κέντρου γίνεται δημιουργική, ανανεωτική πράξη. Σ’ αυτή τη διαδρομή του τραγουδιού και της μουσικής, των πολύστιχων με πανελλήνια μορφή παλιότερα, των στιχοπλοκών και των κοτσακιών στα νεότερα χρόνια, συναντιέται όλη η Ελλάδα σ’ ένα μουσικό χωνευτήρι. Υπάρχει μια ελληνική «αρμονία » πολύφωνη και αντίφωνη, που γίνεται κατανοητή κάτω από ιστορικές, πολιτικοκοινωνικές και ψυχολογικές ερμηνείες.

6. Η χορευτική πράξη ως διακεκριμένη ενότητα Συρτού και Μπάλλου και ως τρίπτυχο χορού – μουσικής και τραγουδιού, υπό την προϋπόθεση της συνεργασίας σε δρά-ση, της ομαδικής δράσης, με χρησιμοποιούμενο μέσο γι’ αυτή και τη μουσική και το τραγούδι, αποτελεί ανώτατη μορφή κοινωνικής συνεργασίας, προωθημένη και δρα-στική μορφή ανθρωπισμού.

7. «Η του χορού συμφωνία » με την ακρίβεια της συνεργασίας των συντελεστών της κοινής δράσης χορευτών, οργανοπαιχτών και θεατών, επιτυγχάνεται ως επικοινωνία , σύζευξη .

8. Το τρίπτυχο χορός – μουσική – τραγούδι ως δραστική αφομοίωση παράδοσης και κοινωνικής πραγματικότητας δείχνει μια γενετική λειτουργία, η οποία παρά τις διαταράξεις παραμένει στοιχείο τοπικής πολιτισμικής αυτάρκειας και βεβαιότητας μέσα σ’ ένα δίκτυο θαλάσσιων δρόμων, δηλ. πολιτιστικών αλληλεπιδράσεων τυπικών για τις Κυκλάδες και τη Νάξο.

ΑΘΗΝΑ Φεβρουάριος 1999

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: