Απόσπασμα συνέντευξης της Ναξιώτισσας απ’ τ’ Απεράθου Διαλεχτής Ζευγώλη – Γλέζου στις Δήμητρα Τσιώρου &’ Κωνσταντίνα Αλεξά (1988).
- Πως βλέπετε τις προσπάθειες των νεότερων, εσείς που δουλέψατε γι’ αυτό σε ανύποπτο χρόνο και που η παράδοση είναι φανερά ένα με τη ζωή μας, είναι για σας κάτι ζωντανό;
«Αξιέπαινη είναι βέβαια, η προσπάθεια, όσων αγωνίζονται για τη διατήρηση των παραδόσεων, όμως νομίζω ότι είναι πια, δυστυχώς, αργά. Ίσως μουσειακώς μόνο μπορούν να σωθούν μερικά τουλάχιστον από τα πλούσια στοιχεία της παράδοσης».
Ταξίδι ή προορισμός;
Κι αν καταφέρεις ν’ ανακαλύψεις τον πολιτισμό των ανθρώπων και προσπαθήσεις να του δώσεις στοιχεία δεύτερης ύπαρξης ή και φολκλόρ, δεν πρέπει αυτού του είδους η διαχείριση να έχει ως υποκείμενό της πάλι τον ίδιο τον άνθρωπο;
Πόσο έτοιμοι είμαστε να διαχειριστούμε αυτόν τον πολιτισμό με το ήθος και ύφος που του αρμόζει;
Αρχειοθετήθηκε ως : 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Ετικέτα: πολιτισμός, Ελληνικός Παραδοσιακός χορός, Λαογραφία, Νάξος, αισθητική, ελληνική παράδοση
